بیماری

آسم چیست

آسم، تنها بیماری مزمن در کشورهای پیشرفته است که شیوع آن نسبت به گذشته بیشتر شده است. تحقیقاتی که به روی کودکان دبستانی انجام شده، نشان می دهد که تعداد مبتلایان به آسم در طی ۲۰ سال گذشته حدود ۴ برابر افزایش یافته است.

آسم چیست ؟

کلمه آسم از یک کلمه یونانی مشتق شده که به معنی سخت نفس کشیدن می‌باشد. اما تعریف امروزی آسم شامل:

“توصیف علائم آن، درک مکانیسم ایجاد آن و اثر آن بر روی عملکرد و حساسیت ریه ها و مجاری هوایی میباشد.”

این بیماری با نوعی التهاب دیواره مجاری هوایی ریه ها مشخص میگردد.

علایم بیماری آسم عبارتند از:

  • تنگی نفس
  • احساس فشار در قفسه سینه
  • خس خس سینه و سرفه

شدت این علایم از روزی به روز دیگر متغیر می باشد. در طی یک حمله آسم شدید، نفس کشیدن می تواند بسیار سخت شود.

آسم چیست

تنگی نفس

اشکال در عمل تنفس، احساس فشار در سینه و کوتاه شدن نفس ها از مشخصات عمده آسم هستند. شدت آنها می‌تواند از یک احساس کوتاه مدت تنگی نفس بعد از تمرینات ورزشی ، یا برخورد با حیوانات خانگی تا تنگی نفس شدید و ناتوان کننده که فرد را از راه رفتن یا بیان کامل یک جمله بازمی‌دارد، متفاوت می باشد.

علامت مهم در تشخیص آسم، همین تغییر علائم می باشد. بطوری که بعضی روزها شما کاملا احساس سلامت و خوبی دارید اما گاهی اوقات نیاز به درمان فوری پیدا می کنید.

خس خس سینه

این صدای سوت مانند، در نتیجه ی خروج با فشار هوا از بین مجاری هوایی متورم شده و نسبتا مسدود در ریه ها، ایجاد می شود.

تنفس همراه با خس خس را میتوان به راحتی تشخیص داد. اما در مواردی که آسم شدید است ممکن است خس خس ایجاد نشود. (زیرا برای ایجاد این خس خس، هوای کافی در مجاری هوایی ریه ها وجود ندارد تا این صدا را بتوانند ایجاد کند).

سرفه

سرفه، به خصوص اگر در شب ایجاد شود، یک مشخصه بیماری آسم می‌باشد. همانطوری که در بسیاری از بیماری‌های تنفسی مانند برونشیت نیز دیده می‌شود. برای یک پزشک مشکل است که تشخیص دهد آیا سرفه واقعاً به علت آسم ایجاد شده یا سایر بیماریهای ریوی.

التهاب مجاری هوایی

التهاب مجاری هوایی ریه ها در نوزادان و شیرخواران اکثرا به علت عفونت های ویروسی ایجاد می‌شود. عفونت با ویروس سینسیشیال تنفسی سبب بروز مشکلاتی میشود و گاهی اوقات ایجاد بیماری سختی به نام برونشیولیت می کنند.

کودکان مبتلا به برونشیولیت دچار تب، خس خس سینه و تنگی نفس میشوند. بعد از بهبودی از بیماری، این کودکان ممکن است برای مدتی به سرفه کردن ادامه دهند و در صورتی که یک سابقه خانوادگی از بیماری آسم وجود داشته باشد، این سرفه ممکن است اولین علامت بروز آسم در آنها باشد.

جای تعجب نیست که اغلب کودکان قبل از اینکه تشخیص صحیح آسم برای آنها داده شود، برایشان چندین دوره آنتی بیوتیک تجویز میشود. (به جای اینکه از داروهای ضد التهاب، ضد آلرژی و گشاد کننده برونش استفاده شود).

به همین صورت، تشخیص بین آسم و برونشیت بخصوص در افرادی که سیگاری هستند و مدت طولانی به سرفه گرفتار هستند، مشکل می‌باشد.

تشخیص بین این دو بیماری از اهمیت زیادی برخوردار است. زیرا برونشیت را باید با تجویز آنتی بیوتیک ها درمان نمود در حالی که سرفه هایی که مربوط به آسم هستند را باید با درمان آسم معالجه کرد. در هر دوی این بیماری ها اهمیت زیادی دارد که استعمال دخانیات متوقف شود.

اثر این التهاب

اثر این التهاب بر روی ریه ها باعث می شود که مجاری هوایی تنگ و باریک شود و در نتیجه مقادیر کمتری از هوا بتوانند از ریه ها خارج شوند.

این انسداد در خروج هوا از ریه ها می تواند با مصرف یک داروی گشاد کننده برونش ها (برونکودیلاتور) به طور کامل یا نسبی برطرف شود. بعلاوه، التهاب مجاری هوایی باعث می‌شود که آنها به بسیاری از مواد محرک زیر حساسیت بیش از حد از خود نشان دهند و در نتیجه مجاری هوایی را تنگ نموده و موجب بروز حمله آسم شود:

  • استنشاق هوای سرد
  • آلودگی هوا
  • ذرات معلق درهوا
  • مواد پاک کننده و ضد عفونی کننده در منزل و بوهای شدید

علایم و نشانه های آسم

پنج اقدام درمانی در آسم

اقدام ۱

استفاده گاهگاهی از اسپری های گشاد کننده برونش ها (برونکودیلاتور) مثل اسپری سالبوتامول. (استفاده از این دارو به تنهایی فقط در آسم های خفیف توصیه می شوند).

اقدام ۲

استفاده منظم از داروی ضد آلرژیک اسپری کرومولین سدیم. (اگر حملات آسم شما به صورت مکرر و منظم رخ می دهند، استفاده از این دارو بسیار مناسب می باشد).

اقدام ۳

استفاده از اسپری های کورتون دار مثل بکلومتازون.

– در صورتیکه درمان با داروی ضد آلرژیک موثر نباشد، می تواند بسیار سودمند باشد.
– گاهی اوقات جمع شدن این اسپری در پشت گلو منجر به ایجاد قارچی به نام کاندیدیازیس (برفک) می‌شود.
– در این حالت گلو درد ایجاد شده و گاهی اوقات صدا ضعیف می‌شود‌.
– بهترین راه برای جلوگیری از این وضعیت، مسواک زدن و غرغره کردن بعد از استفاده از اسپری ها میباشد.

اقدام ۴

در صورتی که با انجام ۳ اقدام فوق نتوان آسم را کنترل کرد، باید به مقدار استفاده از اسپری های کورتون دار اضافه کرد. در استفاده از این اسپری ها موارد زیر را در نظر داشته باشید:

  • استفاده زیاد از اسپری های کورتون دار باعث می‌شود که مقدار قابل توجهی کورتون وارد خون شود و عوارض جانبی آن ظاهر گردد.
  • به محض اینکه آسم شما تحت کنترل قرار گرفت از مقدار استفاده از این اسپری های کورتون دار کم نمایید.
اقدام۵

استفاده از قرص های کورتون دار مثل پردنیزولون. (این یک درمان اورژانس در حملات شدید آسم می باشد).

قرص‌های پردنیزولون (اگر روزانه بیش از ۱۵ میلی گرم برای مدت طولانی مصرف شوند) باعث بروز عوارض جانبی می گردند.

این عوارض شامل موارد زیر می باشند:

  • سوءهاضمه
  • نازک شدن استخوان
  • کبودی پوست
  • از بین رفتن عضلات و نازک شدن استخوان ها

با این حال استفاده کوتاه مدت برای چندین هفته از این قرصها احتمال کمی دارد که ایجاد عوارض جانبی نماید.

منبع: کتاب آلرژی و انواع حساسیت ها

برچسب ها

مسعود رازنهان

مسعود رازنهان هستم سردبیر محتوای مجله سلامتی حدودا 6 سال تجربه کاربری و فنی در تولید محتوا دارم امیدوارم محتواهای بنده مورد استفاده شما عزیزان گردد. خوشحال میشوم از طریق ایمیل : raznahan@shamimsalamati.ir نظرات خودتان را برایم ارسال کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن