خرید آنلاین دارو از داروخانه آنلاین داروپین
بیماری

تنگی دریچه میترال | علائم و راه های درمان آن

تنگی دریچه میترال

در تنگی دریچه میترال ، دریچه مزبور به طور کامل باز نمی شود و برای انتقال مقدار خون لازم، دهلیز چپ به فشار بالاتری از حد طبیعی برای غلبه بر افزایش گرادیان نیاز دارد.

اکثر موارد تنگی میترال، ناشی از بیماری قلبی ثانویه به تب روماتیسمی هستند. بیماری در زنان شایع تر از مردان است.

در موارد نادرتر تنگی میترال در اثر کلسیفیه شدن برگچه های دریچه میترال و به شکل بیماری مادرزادی قلب ایجاد می شود.

علل عمده دیگری نیز برای ایجاد تنگی میترال وجود دارند که از وجود شکاف در دریچه میترال منشأ میگیرند.

علت دیگر ایجاد تنگی میترال، آندوکاردیت باکتریال است که در آن ایجاد جوانه های بافتی غیر طبیعی خطر بروز تنگی را افزایش می دهد.

معمولا علائم تنگی میترال در بزرگسالی ایجاد می شوند و شامل موارد زیر هستند:

تنگی نفس که ابتدا در هنگام فعالیت بدنی و ورزش احساس می شود ولی با پیشرفت بیماری در زمان استراحت نیز وجود دارد.
تپش قلب (به نحوی که بیمار احساس می کند که ضربان قلبش سریع، غیر طبیعی یا نامنظم شده است).
تب، کم خونی شدید، مقاربت، بارداری و پرکاری تیرویید، همگی ممکن است موجب افزایش فشار مویرگی ریه و در نتیجه، تنگی نفس و سرفه شوند.

با پیشرفت تنگی دریچه میترال استرس های خفیف تر موجب شروع تنگی نفس می شود و بیمار در انجام امور روزمره دچار محدودیت می شود.
تنگی نفس در وضعیت خوابیده و تنگی نفس حمله ای در هنگام شب نیز به وجود می آید.
هنگامی که تنگی میترال نسبتا شدید به مدت چندین سال موجود باشد.
اریتمی دهلیزی (به صورت انقباض های زودرس، تپش قلب حمله ای، فلوتر و فیبریلاسیون) به طور فزاینده ایجاد می شود.

خلط خونی در نتیجه پاره شدن ارتباط های وریدی ریوی – برونشی ثانویه به پرفشاری وریدی ریوی ایجاد می شود. خلط خونی شایع تر از همه در بیمارانی که فشار دهلیز چپ آنها بدون افزایش قابل ملاحظه مقاومت عروق ریوی بالا رفته است دیده می شود و تقریبا هرگز کشنده نیست.

در بعضی موارد، آمبولی (لخته های خونی که در یک محل ایجاد می شوند و با جریان خون به ناحیه دیگری می روند و موجب انسداد رگ آن ناحیه می شوند) در مراحل آخر بیماری تنگی میترال موجب بروز عوارضی مانند سکته مغزی و مرگ می شود، این موارد در افراد مبتلا به نارسایی بطن راست شایع تر هستند.

علائم محیطی تنگی میترال عبارتند از:

  •  بر افروختگی گونه ها
  •  تورم ناحیه مچ پا و ناحیه خارجی در صورت ایجاد نارسایی قلب راست
  •  لرزش (فیبرلاسیون) دهلیزی که به صورت نبض نامنظم ایجاد میشود
  •  بزرگی بطن راست و ضربه زدن نوک قلب به قفسه سینه.

 در ۱۰% بیماران مبتلا به تنگی میترال شدید درد قفسه سینه وجود دارد که ممکن است ناشی از پر فشاری ریوی یا کم خونی عضله قلب، ثانویه به تصلب (سختی) سرخرگ کرونر باشد ولی در اغلب موارد علت آن کشف نمی شود. در صورت ایجاد نارسایی قلبی ناشی از تنگی میترال شدید، ایجاد تورم در بافت های بدن که بیش از همه به صورت ورم مچ پاها تظاهر میکند شایع است.
در نارسایی قلب راست تورم ناحیه مچ و ناحیه خارجی بیشتر دیده میشود.

درمان های مرسوم 

پزشک پس از تشخیص بیماری اقدام به درمان آن می کند. تنگی میترال با استفاده از علایمی که در سمع به وسیله گوشی پزشکی به گوش می رسند و در اکثر موارد به وسیله اکوکاردیوگرافی تشخیص داده می شود.

اکوکاردیوگرافی

نحوه حرکت دریچه های قلب را نشان می دهد در تنگی میترال، در اکوکاردیوگرافی برگچه های میترال کمتر از حد طبیعی باز می شوند و سرعت جریان خون در طول دیاستول افزایش می یابد.
گرادیان ترانس میترال که با اکوکاردیوگرافی داپلر اندازه گیری می شود.
استاندارد طلایی تشخیص شدت تنگی میترال است.

کاتتریزاسیون 

روش دیگر تعیین شدت تنگی میترال، کاتتریزاسیون (وارد کردن لوله مخصوصی از رگ های محیطی بدن به حفره‌های قلب) است.
کاتتریزاسیون به صورت همزمان در قلب چپ و راست انجام می شود.

درمان تنگی میترال از درمان دارویی، قراردادن دریچه مصنوعی با استفاده از جراحی و بالون والوولوپلاستی (ballon valvuloplasty) تشکیل می‌شود.

معمولا می توان بیماران مبتلا به تنگی میترال خفیف تا متوسط را به وسیله دارو درمان کرد.
درمان ضد انعقادی در صورت وجود فیبریلاسیون دهلیزی یا در بیمارانی که رویدادهای آمبولیک قبلی در آنها وجود داشته است و ریتم قلب آنها سینوسی است یا مبتلا به تنگی متوسط تا شدید میترال هستند توصیه می شود.
کنترل ضربان قلب در تنگی خفیف تا متوسط، درمان ایده آل است.
استفاده از داروهای مدر برای کاهش احتقان ریه و علایم نارسایی قلب راست توصیه می شود.

در تنگی میترال متوسط تا شدید می توان از بالون والوولوپلاستی استفاده کرد.
در این روش یک کاتتر (میله مخصوص) دارای بادکنک کوچک وارد دریچه میترال مربوط به تنگی می شود.
با باد کردن بادکنک، دریچه میترال گشاد می شود.
روش‌دیگر، قراردادن دریچه میترال با استفاده از جراحی است که در آن از دریچه‌های بیولوژیک و یا مکانیکی استفاده می‌شود.

نکته

در تمام بیماران مبتلا به تنگی میترال پیشگیری از ایجاد آندروکاردیت (التهاب لایه داخلی قلب) ضرورت دارد.

پرسش و پاسخ

  • آیا ممکن است نوزادان مبتلا به تنگی دریچه میترال باشند؟

بله. تنگی دریچه میترال تقریبا همیشه ناشی از تب روماتیسمی است ولی بعضی از نوزادان با دریچه میترال تنگ به دنیا می آیند و در اوایل زندگی دچار تنگی میترال می شوند و به عمل جراحی اصلاح دریچه نیاز پیدا می کنند. تعدادی از نوزادان هم دارای دریچه میترال بد شکل هستند که ممکن است در سال های بعد مبتلا به تنگی دریچه مزبور شوند.

منبع: کتاب راهنمای جامع سلامت در خانواده

برچسب ها

الهام عروجی

کارشناسی ارشد رشته مدیریت اجرایی که از سال 1396 در زمینه تولید محتوای تخصصی فعالیت حرفه ای خود را آغاز نموده ام. در حال حاضر مفتخر به همکاری در تیم متخصصان شمیم سلامتی می‌باشم.

پاسخی بگذارید

بستن