دارو

خواب آورها و داروهای آرامبخش | درمورد اثرات و عوارض آنها چه می دانید؟

آرام بخش ها و خواب آورها

برخی از خواب آورها به صورت زیر است:

  1. بنزودیازپین ها (داروهای خواب آور) Benzodiazepines
  2. فلورازپام Flurazepam
  3. لوپرازولام (Dalmane) Loprazolam
  4. لورمتازپام Lormetazepam

سایر خواب آورهای غیربنزودیازپینی (other non benzodiazepines)

  1. دیمن هیدرینات (Dimenhydrinate ( Dimetabs
  2. زالپلون (Zaleplon ( Sonata
  3. Zolpidem (Ambein/Edluar) زولپیدم
  4. Chlorpheniramine ( Allergy) کلرفنیرامین
  5. کلو متیازول Clomethiazole

خواب آورها و داروهای آرامبخش | درمورد اثرات و عوارض آنها چه می دانید؟

اطلاعات عمومی

داروهای آرام بخش و خواب آورها در گروه های دارویی متنوعی قرار می گیرند که مهم ترین آن ها به شرح زیر هستند:

۱٫ بنزودیازپین ها

داروهایی هستند که به علت عوارض جانبی اندک مصرفشان متداول است. در صورتی که این خواب آورها سهوا به مقدار زیادی مصرف شوند خطرات ناشی از آن کم و امکان بهبودی بیمار زیاد است.

۲٫ باربیتورات‌ها

این گروه دارویی امروزه به ندرت تجویز می شود، احتمال وابستگی و سوء مصرف این خواب آورها بسیار زیاد است و مسمومیت ناشی از آن خطرناک می باشد، در مصارف طولانی مدت مواردی از خودکشی گزارش شده است.

۳٫ مشتقات کلرال

امروزه به شکل محدودی تجویز می شود و با مصرف طولانی مدت عوارض گوارشی ظاهر می شود.

۴٫ سایر خواب آورهای غیربنزودیازپینی

وابستگی به این گروه دارویی در حد متوسطی ایجاد می شود. بنابراین میزان مصرف آن کاهش یافته است.

سایر داروهایی که اثرات خواب آوری دارند:

آنتی هیستامین ها و داروهای ضدافسردگی موجب رخوت‌زایی می‌شوند ولی به صورت تخصصی جهت بی خوابی تجویز نمی شوند.

نحوه اثر

بیشتر خواب آورها روی مغز اثر گذاشته و موجب تضعیف عملکرد آن می شوند. این داروها با واکنش های شیمیایی ویژه ارتباط سلول های عصبی را کاهش می دهند در نتیجه فعالیت مغزی کاهش می یابد.

عوارض جانبی

این داروها در برخی افراد موجب بروز تفکرات خودکشی، چرت زدن‌های صبحگاهی، سرگیجه و تلوتلو خوردن می شود.

اغلب مصرف کنندگان از انجام فعالیت هایی که نیاز به دقت فراوان دارد مانند رانندگی عاجزند.

سالمندان مصرف کننده داروهای خواب آور ممکن است دچار منگی شوند، انتخاب نوع خواب آور در این گروه سنی باید با دقت انجام شود.

هشدار

بعد از چند شب بدن نسبت به این داروها مقاومت نشان داده و اغلب افراد دوز دارو را بالا می برند. میزان وابستگی روانی و جسمی به خصوص در زیر گروه داروهای آنتی هیستامینی بسیار بالا است. پس از مدتی مصرف اگر داروهای خواب آور یک باره قطع گردد، بدن واکنش نشان داده و ممکن است فرد دچار حالت اضطراب، تشنج و گاهی اوقات توهم شود.

برای درمان بی خوابی بیشتر بخوانید:درمان غیردارویی بی خوابی

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

بستن