دارو

دفروکسامین (DEFEROXAMINE MESYLATE)

دفروکسامین (DEFEROXAMINE MESYLATE)

موارد مصرف

دفروکسامین یک عامل شلات کننده فعال است که به عنوان داروی کمکی در درمان مسمومیت با آهن به کار برده میشود. این دارو همچنین برای تسریع دفع آهن مصرف میشود. دفروکسامین از راه تزریق وریدی، عضلانی و یا داخل۔ صفاقی برای کنترل تجمع آلومینیوم در استخوان، در مبتلایان به نارسایی کلیه و در درمان مسمومیت های عصبی و یا ناهنجاری های استخوانی در بیماران تحت دیالیز به کار برده می شود.

مکانیسم اثر

 دفروکسامین با آهن سه ظرفیتی اتصال پیدا کرده و از شرکت آن در واکنش های شیمیایی جلوگیری می کند. این دارو می تواند به آهن آزاد سرم، آهن فریتین و هموسیدرین اتصال پیدا کند، ولی از ترانسفرین، هموگلوبین، میوگلوبین و سیتوکروم ها نمی تواند آهن برداشت کند. دفروکسامین همچنین می تواند از بافت های مختلف آلومینیوم را برداشت کرده و یک کمپلکس پایدار محلول در آب ایجاد کند.

فارماکوکینتیک

 کمتر از ۱۵٪ دارو از طریق دستگاه گوارش جذب می شود.
بنابراین از طریق تزریقی مورد استفاده قرار می گیرد.
دفروکسامین به وسیله آنزیم های پلاسمایی متابولیزه و از طریق ادرار دفع می شود.
مقداری از دارو نیز از طریق صفرا و مدفوع دفع می گردد و نیمه عمر آن ۶ ساعت است.
آهن شلات شده که از طریق کلیه ها دفع می گردد، رنگ ادرار را به قرمز متمایل می کند.

موارد منع مصرف

این دارو در بیماری های شدید کلیوی یا بی ادراری، در بارداری و در هموکروماتوز اولیه و در کودکان با سن کمتر از ۳ سال نباید مصرف شود.

هشدارها

  1. احتمال بروز اختلال بینایی مثل آب مروارید و تاری دید و نیز اختلال شنوایی شامل وزوز گوش و کاهش شنوایی در بیمارانی که تحت درمان بلندمدت با دفروکسامین هستند، وجود دارد. سالمندان به این عوارض حساس تر هستند و در آنها باید از مقادیر کمتر شروع شود. با قطع مصرف دارو این عوارض برطرف می شوند.
  2. به دلیل ایجاد اختلال در رشدکودکان، درمدت مصرف این دارو درکودکان هر ۳ماه یک بار وزن و قد کنترل شود.
  3. نارسایی حاد کلیه و افزایش کراتینین با مصرف این دارو گزارش شده است.
  4. این دارو باید همراه با ویتامین C (یک ماه پس از شروع درمان و تنظیم شدن مقدار دارو) استفاده گردد. اما در بیماران دارای نارسایی قلبی نباید ویتامین C مصرف شود، مگر یک ماه پس از شروع درمان و تنظیم شدن مقدار دارو.
    در هر حال نباید میزان مصرف ویتامین C از ۲۰۰mg/day در بزرگسالان، ۱۰۰mg/day در خردسالان و ۵۰mg/day در کودکان زیر ۱۰ سال (در مقادیر منقسم) تجاوز کند.
  5. راه تجویز وریدی باید فقط در بیماران مبتلا به کلاپس قلبی- عروقی مورد استفاده قرار گیرد و در اولین فرصت تجویز دارو به صورت داخل عضلانی ادامه یابد.

عوارض جانبی

 در محل تزریق گاهی خارش، درد و سفتی ایجاد می گردد.
در درمان درازمدت ممکن است واکنش های آلرژیک شامل تورم روی پوست، خارش عمومی بدن، بثورات جلدی و واکنش های حساسیتی رخ دهد.
گرفتگی عضلانی، اختلال در رشد و تغییرشکل استخوانی، اختلال بینایی و شنوایی، تنفسی کلیوی، سرگیجه و تشنج نیز مشاهده شده اند.

تداخل های دارویی

 تجویز همزمان با ویتامین C باعث افزایش توانایی این دارو در دفع بیشتر آهن می گردد.
اگر چه احتمال سمیت آهن نیز افزایش می یابد.
در مصرف همزمان با پروکلرپرازین میزان هوشیاری کاهش می‌باید.

اشکال دارویی

Injection (Powder): 500mg, 2g

برچسب ها

الهام عروجی

«الهام عروجی»،‌ فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته‌ مدیریت اجرایی است. او از سال 1396 در زمینه تولید محتوای تخصصی فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز نموده است و ‌در حال حاضر تولید محتوا در زمینه‌ی تغذیه و سلامت را در شمیم سلامتی به عهده دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن