بیماری

سرطان مثانه چیست؟

سرطان مثانه؛ علائم و راه‎های درمان آن

سرطان مثانه؛ علائم و راه‎های درمان آن

سرطان مثانه چیست؟

شایع ترین نوع سرطان مثانه، ازسلول های مفروش کننده سطح داخلی آن منشأ میگیرد و کارسینوم سلول بینابینی (transitionall cell carcinoma; TCC )نام دارد.
در ایالات متحده، سرطان مثانه چهارمین سرطان شایع آقایان و نهمین سرطان شایع خانم ها محسوب می شود. تومورهای مثانه در آقایان ۳ برابر شایع تراز خانم ها هستند.

علایم و نشانه های سرطان مثانه

علایم و نشانه های سرطان مثانه غیراختصاصی هستند و در ابتدای ایجاد این بیماری ، علایمی وجود ندارد و با پیشرفت آن ممکن است:

  • ادرار خونی
  • درد مبهم پایین شکم
  • تکرر و اشکال در دفع ادرار ایجاد شود.

تومورهای بزرگ ممکن است باعث احتباس ادرار شوند. سرطان مثانه در اثر عدم درمان ممکن است به بخش های مجاور انتشار یابد. همچنین ممکن است سلول های سرطانی از تومور جدا شوند و به وسیله خون به سایر نقاط بدن انتقال یابند.
اکثر تومورهای مثانه در ابتدا سطحی و به شکل زگیل هستند که به آنها «پاپیلوما» (papilloma) گفته می شود.
بیشتر موارد تومورهای مثانه در افراد سیگاری دیده می شود.
از هر ۶ نفری که مبتلا به تومور مثانه می شوند، یک نفر در کارخانه لاستیک سازی با رنگ های شیمیایی کار می کند.
انگل شیستوزوما (schistosoma) در بعضی مناطق دنیا، عامل شایع بروز تومور مثانه است.

درمان های مرسوم

پس از تشخیص تومور مثانه که بر اساس:

  • شرح حال و معاینه بیمار و انجام آزمایش ادرار
  • سونوگرافی، IVP (عکس رنگی کلیه) سیستوسکوپی
  • CT اسکن یا MRI

صورت می گیرد،درمان به وسیله پزشک آغاز می شود.

 درمان تومور مثانه عبارت است:

  • برداشتن تومور با استفاده از سیستوسکوپی
  • منهدم ساختن آن به وسیله حرارت (ازطریق سیستوسکوپی)
  • تزریق داروی مخصوص از طریق سوند مثانه به داخل تومور.

در صورت بزرگ بودن تومور مثانه با انتشار آن در عمق بافت های مثانه، جراحی از طریق باز کردن شکم ضرورت می یابد.
در موارد بد حال و ضعیف بودن بیمار یا در تومورهایی که درمان آنها با سیستوسکوپی یا جراحی مشکل است از رادیوتراپی و شیمی درمانی استفاده می شود.

پرسش و پاسخ

■ احتمال بهبود سرطان مثانه چقدر است؟

شانس بهبودی تومورهای سطحی، کوچک و بدون تهاجم به بافت های عمقی جدار مثانه بسیار زیاد است. حدود ۷۴٪ سرطان های مثانه در این مرحله تشخیص داده می شوند و شانس زنده ماندن در ۵ سال بعد از تشخیص بیماری، ۹۳ % است.
حدود نیمی از بیمارانی که سرطان به عضلات یا بافت چربی دست اندازی کرده است. حداقل ۵ سال زنده می مانند و شانس ۵ سال زنده ماندن در افرادی که دچار سرطان منتشر هستند و اعضای دیگر آنها هم گرفتار شده فقط ۶% است.

منبع: کتاب راهنمای جامع سلامت در خانواده

برچسب ها

الهام عروجی

«الهام عروجی»،‌ فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته‌ مدیریت اجرایی است. او از سال 1396 در زمینه تولید محتوای تخصصی فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز نموده است و ‌در حال حاضر تولید محتوا در زمینه‌ی تغذیه و سلامت را در شمیم سلامتی به عهده دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن