بیماری

شالازیون (chalazion)؛ علل، علائم و راه های درمان آن

شالازیون

شالازیون (chalazion)، واژه ای یونانی به معنی دانه تگرگ است و به برجستگی کوچکی گفته می شود که در لبه پلک در زیر پوست ایجاد می شود.

علت ایجاد

انسداد مجرای خروجی غدد ترشح کننده چربی پلک و تجمع مواد ترشح شده در غده است.

علائم بیماری

این بیماری ممکن است در ابتدا ملتهب و توام با درد و قرمزی و شبیه گل مژه باشد ولی پس از مدتی، قرمزی کاهش می یابد و توده متورمی در لبه پلک یا در ضخامت پلک باقی می ماند.
گاهی از ابتدا، به شکل یک توده برجسته بدون درد و قرمزی ظاهر می شود.

معمولا این بیماری مشکل چشمی ایجاد نمی‌کند و خود به خود طی چند هفته تا چند ماه از بین می‌رود.

شالازیون های بزرگ به خصوص چنان چه در پلک های بالایی ایجاد شده باشند بر قرنیه فشار وارد می آورند و با تغییر شکل قرنیه باعث آستیگماتیسم می شوند.

درمان های مرسوم

 شالازیون های خیلی کوچک، که ظاهرآنها ناخوشایند نیست نیاز به درمان خاصی ندارند.
شالازیون‌های بزرگ تر، پس از تشخیص به وسیله چشم پزشک با استفاده از بی حسی موضعی بیرون آورده می‌شوند.
روش دیگر درمان، تزریق کورتون در داخل ضایعه، در لبه پلک است.

پرسش و پاسخ

  • آیا ممکن است شالازیون عود کند؟

بله.در تعدادی از افراد شالازیون به طور مکرر عود می کند که در این صورت باید بیمار به چشم پزشک مراجعه نماید زیرا در بعضی موارد بیماری های جدی چشم مانند تومورهای بدخیم پلک با شالازیون اشتباه گرفته میشود و تشخیص تنها به وسیله چشم پزشک امکان دارد و همچنین در برخی از موارد، بیماری هایی مانند التهاب لبه پلک (بلفاریت) یا مشکلات غدد ترشح کننده چربی لبه پلک باعث بروز شالازیون مکرر می شود که این موارد نیز باید به وسیله چشم پزشک تحت درمان قرار بگیرد.

منبع: کتاب راهنمای جامع سلامت در خانواده

الهام عروجی

کارشناسی ارشد رشته مدیریت اجرایی که از سال 1396 در زمینه تولید محتوای تخصصی فعالیت حرفه ای خود را آغاز نموده ام. در حال حاضر مفتخر به همکاری در تیم متخصصان شمیم سلامتی می‌باشم.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن