سنجد و خواص شگفت انگیزش | با سنجد چه بیماری‌هایی درمان می‌شود؟

خرید آنلاین دارو از داروخانه آنلاین داروپین

در این مقاله شما را با خواص خارق‌العاده‌ی سنجد آشنا می‌کنیم، و خواص این میوه را از دیدگاه طب سنتی بررسی می‌کنیم.

درمان با سنجد

امام صادق و می‌فرماید:


« گوشت سنجد باعث رویش گوشت بدن می‌شود، پوسته اش، دست به وجود می آورد، استخوانش استخوان خلق می‌کند، با این همه موجب حرارت و گرم شدن کلیه‌ها می‌شود، معده را دباغی می‌کند و انسان را از بیماری بواسیر مصون می‌سازد و ساق پا را قوی می‌گرداند و جذام را قلع و قمع می‌کند.

امام رضا (ع) از اجدادشان از حسین بن على نقل می‌کنند که فرمودند:


رسول خدا  بر على بن ابی طالب داخل شد و ایشان تب داشتند. پیامبر  به ایشان دستور خوردن سنجد را دادند.

میوه و گل سنجد

به فارسی به طور کلی «سنجد» و در مناطق مختلف ایران دارای نام‌های محلی است در کردستان آن را «سرین چک» در آذربایجان «ایده – ایکده»، در اطراف تهران «پستانک» و در اصفهان غبیده بادام، گفته می‌شود.
در کتب طب سنتی با نام های «غبیرا»، «چوب داته»، «نقد» و «بل» نام برده شده است.

این میوه با این که گس است، با این حال عده ای به خوردن آن علاقه دارند.

گل های این میوه بسیار معطر بوده و تا شعاع بیش از پنجاه متر منتشر می‌شود.
چون نیروی جنسی و میل و تحریک زنان را زیاد می‌کند بوییدن آن برای دختران و زنان جوان مجرد جایز نیست.
زنان سرد مزاج متأهل برای تقویت و تحریک نیروی جنسی خود نیازی به داروهای شیمیایی و هورمونی ندارند، بهترین راه درمان آن بهره گیری از بوییدن شکوفه ها و گل های درخت سنجد است.
شکوفه ها و گل های درخت سنجد موجب تحریک سیستم هورمونی و عصبی بانوان شده و احتمالا سبب ترشح استروژن و پروژسترون آنان و موجبات تحریک جنسی را فراهم می‌سازد.

درخت سنجد به صورت درختچه یا درخت کوچکی دیده می‌شود. دارای برگ‌های بیضی شکل نیزه‌ای است روی برگ‌های سنجد، نقره ای کبود و پشت آن نقره ای است و به همین دلیل است که آن را «غبیرا» می‌نامند چون اغبر در عربی به مفهوم (نقره ای فام) است.
در صنعت داروسازی از گل های سنجد جهت معطر کردن برخی شربت ها استفاده می‌شود.

خواص شگفت سنجد

 

گیاه سنجد

سنجد

بوییدن گل و شکوفه ی سنجد برای افراد فلج و مبتلا بالقوه سودمند است.

گل سنجد طبق نظر حکمای طب سنتی گرم و خشک و خیلی معطر است.
از نظر خواص مهیج تمایلات جنسی خصوصا در مورد زنان و دختران جوان می‌باشد.

اگر برگ درخت سنجد را روی دمل بگذارند باعث رسیدن آن شده و چرک آن را از بین می‌برد و زخم آن را التیام می‌دهد به طوری که احتیاج به دارویی دیگر نیست و اگر برگ تازه‌ی درخت سنجد نباشد از برگ خشک آن نیز می‌توان استفاده کرد و چنانچه برگ درخت سنجد را در روغن زیتون بجوشانند تا له شود مالیدن این روغن جهت درد و ورم مفاصل و اعضای بی حس شده سودمند است و چون این روغن را بر سر بمالند باعث بلندی موی سر خواهد شد.

میوه‌ی سنجد

سنجد

 

اثر تب بر دارد.
این میوه مقوی معده بوده و قابض (جمع کننده ی معده) است.
در اسپانیا از شیره ی گل این میوه برای قطع تب های مهلک و خطرناک استفاده می‌شود. 

سنجد بادشکن و تقویت کننده‌ی سیستم عصبی و قدرت تفکر و مقوی قلب و ضد یرقان و استسقا و پوکی استخوان می‌باشد.
این میوه از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی سرد و خشک است و از نظر خواص، عقیده داشتند که مقوی و نشاط آور است و برای سرفه‌های گرم، مفید و مقوی معده است و قی و آشفتگی را تسکین می‌دهد.
صفرا را ریشه کن ساخته و مانع ریختن مواد به معده می‌شود.
سنجد خصوصأ خام آن برای بند آوردن اسهال نافع است مقدار خوراک آن تا ۵۰ عدد می‌باشد. 


خواص جوشانده یا دم کرده‌ی آن

  • برای بیماری‌های عصبی مانند فلج و کزاز مفید است.
  • برای قلب مفید است.
  • برای زخم‌های ریوی و تنگی نفس و آسم مفید است.
  • برای تقویت معده و کبد و باز کردن گرفتگی‌ها و تحلیل گاز و نفخ و استسقا و یرقان نافع می‌باشد.

مقدار خوراک از گل آن ۵ گرم است که به صورت دم کرده یا جوشانده مصرف می‌شود.

در هند از روغن هسته ی آن شربت غلیظی درست می‌کنند که در نزله‌ها و التهاب غشاهای مخاطی همراه با ترشح، مانند زکام و نیز در موارد عفونت برونش‌ها مصرف می‌شود.

سنجد سرشار از ویتامین‌های A و B بوده و کمی هم ویتامین K دارد به این جهت:

  • ضد اسهال خونی و بواسیر است .
  • از نظر املاح معدنی، غنی است .
  • کلیه ها را گرم می‌کند.
  • معده را دباغی می‌کند.
  •  ادرار را زیاد می‌کند.
  •  نرمی و پوکی استخوان را درمان می‌کند.

افرادی که مبتلا به تسلسل بو  یا تکرر ادرار هستند یعنی زیاد ادرار می‌کنند برای درمان آن دارویی بهتر از این میوه نمی‌یابند.

نکته پایانی

ائمه‌ی معصومین با تأکید بر خوردن این میوه، پوست آن را موجب لطافت و تقویت سلول‌های پوستی، آرد آن را باعث تقویت عضله و گوشت بدن و هسته ی آن را سبب تقویت استخوان‌ها، مفاصل و غضروف و مانع پوکی و نرمی استخوان‌ها معرفی کرده اند.

منبع:دانشنامه طب اهل بیت (ع)

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

بستن