دارو

فلوکونازول | اطلاعات عمومی و توصیه های ضروری آن

فلوکونازول (FLUCONAZOLE)

موارد مصرف

فلوکونازول در درمان عفونت های قارچی دهان وحلق، مری، واژن و عفونتهای سیستمیک ناشی از کاندیدیاز، کوکسیدیوایدومایکوز و کریپتوکوکوز و در درمان عفونت های قارچی پوست مصرف می شود. این دارو ممکن است به عنوان جایگزین آمفوتریسین در درمان عفونت های کریپتوکوکی نیز مصرف شود. فلوکونازول همچنین برای پیشگیری از عود مننژیت کریپتوکوکی در بیماران مبتلا به ایدز و پیشگیری از بروز عفونت های قارچی در بیماران تحت درمان با پرتودرمانی با داروهای سیتوتوکسیک مصرف می شود.

مکانیسم اثر

فلوکونازول در قارچهای حساس به دارو، آنزیم های وابسته به CYP450 را مهار می نماید و بیوسنتز دیواره سلولی را مختل می کند.

فارماکوکینتیک

این دارو از راه خوراکی به خوبی جذب می شود. پس از جذب به طور گسترده در مایعات بدن منتشر می شود. حداکثر غلظت سرمی دارو ۲-۱ ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل می شود. نیمه عمر دفع دارو ۳۰ دقیقه است که در صورت نارسایی کلیه ممکن است افزایش یابد. دفع این دارو عمدتا کلیوی است.

موارد منع مصرف

 در صورت نارسایی کبد یا پورفیری، این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها

  • در صورت نیاز به درمان طولانی مدت (بیش از ۱۴ روز) با این دارو، وضعیت کار کبد به طور بالینی و بیوشیمیایی حتما باید قبل از شروع درمان، دوهفته پس از شروع درمان و پس از آن به طور ماهانه پیگیری شود.
  • در صورت بروز علائم اختلال کار کرده مصرف این دارو باید قطع شود.
  • در صورت نارسایی کلیه این دارو با احتیاط مصرف شود.

عوارض جانبی

عوارض گزارش شده برای فلوکونازول عبارتند از:

  • تهوع
  • استفراغ
  • دردشکم
  • سردرد
  • ضایعات پوستی
  • کهیر و خارش
  • به ندرت کاهش پلاکت های خون
  • پاراستزی
  • ترس بیمار از نور
  • سرگیجه
  • ریزش مو
  • آنژیوادم و آنافیلاکسی
  • سندرم استیون-جانسون.

همچنین در صورت مصرف طولانی مدت دارو (بیش از ۱۴ روز) احتمال بروز هپاتیت با آسیب کشنده کبدی وجود دارد.

 تداخل های دارویی

در صورت مصرف همزمان ریفامپین با فلوکونازول غلظت سرمی فلوکونازول کاهش می یابد. فلوکونازول ممکن است در متابولیسم بعضی از داروها، از جمله فنی توئین و داروهای سولفونیل اوره پایین آورنده قند خون، تداخل کند و غلظت سرمی این داروها را افزایش دهد. همچنین افزایش غلظت سرمی سیکلوسپورین، نورتریپتیلین و ترفنادین در صورت مصرف همزمان با این دارو گزارش شده اند که در مورد ترفنادین احتمال بروز واکنش های غیرعادی در ECG وجود دارد. فلوکونازول ممکن است اثر وارفارین را افزایش دهد.

مقدار مصرف

 بزرگسالان

مقدار مصرف این دارو برای درمان کاندیدیاز واژینال ۱۵۰mg  در یک نوبت واحد است. برای سایر عفونت های مخاطی ناشی از کاندیدا به غیر از کاندیدیاز تناسلی، ۵۰mg/day (برای عفونتهای سخت ۱۰۰mg/day) به مدت ۱۴-۷ روز مصرف می شود.
برای برخی از عفونت های مخاطی مانند التهاب مری، وجود کاندیدا در ادرار، عفونتهای نای-ریوی غیر تهاجمی این مقدار برای ۳۰-۱۴ روز مصرف میشود.
مقدار مصرف فلوکونازول برای درمان عفونت های قارچی پوست ۵۰mg/day به مدت ۴-۲ هفته تا حداکثر ۶ هفته می باشد.
برای عفونت های تهاجمی کاندیدیایی یا کریپتوکوکی، به شکل خوراکی یا انفوزیون وریدی ابتدا مقدار ۴۰۰mg و پس از آن ۲۰۰mg/day که در صورت نیاز تا  ۴۰۰mg/day افزایش می یاید، مصرف می شود.
طول دوره درمان به پاسخ بیمار بستگی دارد (در مننژیت کریپتوکوکی طول دوره درمان حداقل ۸-۶ هفته می باشد).
برای پیشگیری از عود مننژیت کریپتوکوکی در بیماران مبتلا به ایدز بعد از تکمیل درمان اولیه، به مقدار ۲۰۰mg/day به شکل خوراکی با انفوزیون وریدی مصرف می شود.

اشکال دارویی

Suspension: 200mg/5 ml

Capsule and Tablet: 50mg, 100mg, 150mg, 200mg

Injection: 2mg/ml

برچسب ها

الهام عروجی

کارشناسی ارشد رشته مدیریت اجرایی که از سال 1396 در زمینه تولید محتوای تخصصی فعالیت حرفه ای خود را آغاز نموده ام. در حال حاضر مفتخر به همکاری در تیم متخصصان شمیم سلامتی می‌باشم.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن