بیماری

فولیکولیت یا التهاب فولیکول‌های مو | پیشگیری و درمان

فولیکولیت

فولیکولیت (Folliculitis) عبارت است از عفونت یا التهاب فولیکول‌های مو (این فولیکول ها بافتی را تشکیل می دهند که ریشه موهای سر و بدن از آنها رشد می‌کند). فولیکول‌های مو به عنوان محل ورود تعدادی از باکتری ها عمل میکنند و در این میان، باکتری استافیلوکوک طلایی شایع ترین علت فولیکولیت موضعی است.

غدد سباسه به داخل فولیکول ها مو و مجاری آنها تخلیه می شوند و در صورت مسدود شدن، کیست های سباسه را تشکیل می دهند که شبیه آبسه های استافیلوکوکی هستند یا ممکن است دچار عفونت ثانویه شوند. عفونت غدد عرق نیز می تواند عفونت فولیکول های مو (به ویژه در ناحیه زیر بغل) را تقلید نماید.

 فولیکولیت با سوزش و خارش محل تظاهر می یابد و ممکن است قرمزی وجود داشته باشد.

فولیکولیت در اثر عوامل زیر ایجاد می شود:

  •  عفونت های استافیلوکوکی (به ویژه در افراد مبتلا به دیابت)
  •   کشته شدن بعضی از باکتری های ایجاد کننده آکنه (جوش غرور جوانی) به وسیله آنتی بیوتیک ها
  • نشستن در وان آب داغ (آلوده شدن به باکتری سودومونا)
  •  تماس با روغن های آرایشی محرک یا روغن های که در محل کار مورد استفاده قرار میگیرند
  • باز شدن فولیکول ها به وسیله تیغ ریش تراشی
  •  رشد بیش از حد باکتری های دیگر (که منجر به بروز فولیکولیت ناشی از باکتری های گرم منفی میشود)
  •  پوشیدن لباس های تنگ (که موجب بسته شدن فولیکول ها میشود)
  •  مصرف داروهای حاوی کورتون
  •  عفونت پوست با نوعی مخمر (قارچ تک یاخته ای) به نام پیتیروسپوروم اوربیکولار و فولیکولیت استریل (در افراد مبتلا به بیماری ایدز).

درمان های مرسوم

پزشک، پس از تشخیص بیماری درصورت مشخص بودن عامل آن اقدام به برطرف نمودن این عامل می‌نماید. تجویز آنتی بیوتیک های موضعی (مثل کرم موپیروسین) و آنتی بیوتیک های خوراکی در عفونت های استافیلوکوکی موجب درمان فولیکولیت می شود.

توجه

معمولا بهتر است از آنتی بیوتیک موضعی نئوسپورین استفاده نشود زیرا گاهی تشدید فولیکولیت را به دنبال دارد.

 معمولا فولیکولیت ناشی از قرار گرفتن در وان آب داغ طی ۱ تا۴ روز خود به خود برطرف می شود ولی می توان در صورت لزوم (با تجویز پزشک) برای درمان آن از آنتی بیوتیکی موسوم به سیپروفلوگزاسین استفاده کرد.

پیشگیری

پیشگیری از فولیکولیت با حذف عوامل محرک شیمیایی، کنترل صحیح دیابت،کلر زدن صحیح به آب امکان پذیر است.

مراقبت از خود

منطقه مبتلا را به طور ملایم، با گاز استریل تمیز کنید.
با استفاده از ترکیبات شیمیایی تجویز شده به وسیله پزشک، محل را کمپرس کنید.

پرسش و پاسخ

■ آیا ممکن است فردی مبتلا به فولیکولیت مزمن شود؟

 فولیکولیت مزمن ناشایع است، مگر در افراد مبتلا به آکنه وولگاریس. در آکنه وولگاریس، ممکن است میکروب های فلور طبیعی در ایجاد آکنه نقش داشته باشند.در صورت وجود فولیکولیت استافیلوکوکی مقاوم که اغلب در اطراف بینی ایجاد می شود، ممکن است فرد بیمار در بینی خود حامل استافیلوکوک باشد که در این صورت باید برای پیشگیری از عود بیماری، درمان آنتی بیوتیکی طولانی تری انجام شود.

منبع: کتاب راهنمای جامع سلامت در خانواده

برچسب ها

الهام عروجی

«الهام عروجی»،‌ فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته‌ مدیریت اجرایی است. او از سال 1396 در زمینه تولید محتوای تخصصی فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز نموده است و ‌در حال حاضر تولید محتوا در زمینه‌ی تغذیه و سلامت را در شمیم سلامتی به عهده دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن