دارو

پنی سیلامین | موارد و عوارض مصرف و توصیه های ضروری آن

پنی سیلامین (PENICILLAMINE)

موارد مصرف

پنی سیلامین در درمان بیماری ویلسون و پیشگیری از ایجاد آسیب بافتی مصرف می شود. این دارو همچنین در درمان بیماران مبتلا به زیادی سیستئین ادرار، آرتریت روماتوئید شدید و فعال که به سایر درمان ها پاسخ نداده اند و بیمارانی که مبتلا به تشکیل سنگهای فلزات سنگین (به ویژه مس و سرب) هستند، استفاده می گردد

مکانیسم اثر

این دارو با جیوه، سرب، مس، آهن و احتمالا سایر فلزات سنگین کمپلکس محلول در آب ایجاد می کند. به عنوان ضد روماتیسم، به نظر می رسد فاکتورهای روماتوئید و کمپلکس های ایمنی را کاهش می دهد. همچنین با سیستین تشکیل پیوند دی سولفید میدهد که کمپلکس حاصله نسبت به سیستین بیشتر در آب حل می شود.

فارماکوکینتیک

این دارو در کبد متابولیزه می شود. زمان لازم برای شروع اثر در بیماری ویلسون ۱ تا ۳ ماه و در بیماری آرتریت روماتوئید ۳-۲ ماه است. قسمت عمده این دارو به شکل دی سولفید از راه کلیه ها دفع میشود.

موارد منع مصرف

مصرف این دارو در نارسایی کلیه و بیماری لوپوس ممنوع است. همچنین در صورت بروز نوتروپنی یا کم خونی آپلاستیک با این دارو، نباید دوباره مصرف شود. مصرف دارو در دوران بارداری به جز در بیماری ویلسون و در دوران شیردهی ممنوع است.

 هشدارها

۱- در افراد با سابقه ابتلا به آگرانولوسیتوز یا کم خونی آپلاستیک، باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲- مصرف بلندمدت آن باعث کاهش گویچه های سفید خون شده و احتمال بروز عفونت در اندام های مختلف از جمله لثه و دهان وجود دارد. لذا در اوایل و در طول درمان، شمارش سلول های خون باید انجام پذیرد.

٣- سالمندان با سن ۶۵ سال یا بیشتر به عوارض این دارو به خصوص سمیت کلیوی و خونی مستعدتر هستند.

۴. چنانچه متعاقب یک سال مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید، مصرف دارو باید قطع گردد.

۵- این دارو در مواردی موجب بروز خون یا پروتئین در ادرار و متعاقبا سندرم نفروتیک می گردد که در این صورت ممکن است نیاز به قطع مصرف دارو باشد.

۶- در شروع مصرف این دارو احتمال بروز عوارض عصبی شبه میاستنی وجود دارد که در این صورت می بایست قطع مصرف دارو بررسی شود

۷- در صورت بروز عوارض پمفیگوئیدی، مصرف این دارو می بایست متوقف گردد.

۸- مصرف این دارو در طی بارداری به دلیل ایجاد ناهنجاری های جنینی ممنوع است و فقط بیماران باردار مبتلا بیماری ویلسون مجاز به مصرف دارو آن هم در حداقل مقدار ۷۵۰mg می‌باشند که این مقدار در ۶ هفته آخر بارداری و تا مدتی پس از عمل سزارین به mg ۲۵۰ کاهش می یابد.

۹- در صورت بروز تب با این دارو در بیماران روماتوئیدی، باید مصرف دارو متوقف و از درمان های جایگزین دیگر استفاده شود. در سایر بیماری ها در صورت بروز تب مصرف دارو موقتا قطع شده و پس از فروکش کردن تب، دوباره و با مقدار کمتر مصرف دارو شروع می شود. در صورت بروز بثورات جلدی همراه با خارش در پوست و غشاهای مخاطی مصرف دارو موقتا قطع شده و پس از برطرف شدن بثورات، دوباره مصرف دارو شروع میشود.

عوارض جانبی

  • بی اشتهایی
  • اسهال
  • سرگیجه
  • تهوع یا استفراغ
  • درد خفیف معده
  • نارسایی کبدی
  • کاهش یا از بین رفتن حس چشایی
  • کم خونی
  • لوکوپنی
  • آگرانولوسیتوز
  • ظهور خون و پروتئین در ادرار
  • نوروپاتی محیطی حسی و حرکتی
  • وزوز گوش
  • شکنندگی پوست
  • تب
  • درد مفاصل
  • بثورات پوستی
  • کهیر
  • خارش
  • بیماری لوپوس
  • میاستنی گراو و تورم غدد لنفاوی

از عوارض جانبی شایع دارو هستند.

تداخل های دارویی

مصرف همزمان این دارو با کاهنده های فعالیت مغز استخوان، داروهای ضدمالاریا، ترکیبات طلا و داروهای کاهنده سیستم ایمنی بدن (به غیر از گلوکوکورتیکوییدها) ممکن است احتمال بروز عوارض جانبی شدید خونی و کلیوی این دارو را افزایش دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای مکمل آهن ممکن است باعث کاهش اثر پنی سیلامین گردد.

نکات قابل توصیه

۱-قطع ناگهانی دارو ممکن است باعث بروز عوارض حساسیتی گردد.

۲- برای بیمارانی که مبتلا به زیادی سیستئین ادرار هستند، مصرف مقادیر زیاد مایعات (به خصوص در شب) اهمیت دارد.

٣- دارو باید با معده خالی (یک ساعت قبل یا دو ساعت پس از غذا) مصرف گردد.

۴- بین مصرف این دارو و شیر، فراورده های حاوی آهن، روی و آنتی اسیدها حداقل یک ساعت فاصله لازم است.

۵- در طی مدت مصرف این دارو به دلیل افزایش نیاز بدن، روزانه ۲۵mg پیریدوکسین می بایست مصرف شود.

۶- در طی مدت مصرف این دارو ممکن است فقر آهن روی دهد که در این صورت مکمل های آهن با رعایت فاصله ۲ ساعته مصرف با پنی سیلامین می توانند مصرف شوند.

۷- بهبودی معمولا پس از ۶ تا ۱۲ هفته اول درمان حاصل می شود.

۸- شمارش سلول های خونی، آزمایش ادرار و معاینه پوست، غدد لنفاوی و کنترل دمای بدن در ماه اول مصرف دارو دو بار در هفته و سپس هر دو هفته یک بار ضروری است.

۹- به دلیل اثرات این دارو بر الاستین و کلاژن و اختلال در بهبود زخم ها، توصیه می شود در صورت نیاز به انجام هر گونه جراحی در طی مدت مصرف این دارو مقدار مصرف به ۲۵۰mg  در روز کاهش یابد و پس از بهبودی محل زخم ها دوباره مقدار دارو افزایش یابد.

مقدار مصرف

برای اطلاع از مقدار و نحوه مصرف دارو با پزشک مشورت کنید.

اشکال دارویی

Tablet and Capsule: 250mg

الهام عروجی

«الهام عروجی»،‌ فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته‌ مدیریت اجرایی است. او از سال 1396 در زمینه تولید محتوای تخصصی فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز نموده است و ‌در حال حاضر تولید محتوا در زمینه‌ی تغذیه و سلامت را در شمیم سلامتی به عهده دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن