پیوند مو را جدی بگیرید!آشنایی با اصول اولیه، باورهای اشتباه و شرایط ..

پیوند مو

پیوند مو

پیوند مو را جدی بگیرید!

آشنایی با اصول اولیه، باورهای اشتباه و شرایط فیزیولوژیک مستعد کاشت مو

با اینکه از نظر علمی «کاشت یا پیوند مو» انتخاب اول متخصصان برای درمان طاسی نیست، از آنجا که این روش امروزه طرفداران زیادی پیدا کرده و تبلیغات متعددی راجع به انواع روش ها، مزایا، هزینه ها و… به چشم می خورد، مهم به نظر می رسد تا همه افرادی که مایل به انجام این کار هستند با اصول اولیه، شرایط فیزیولوژیک مستعد پیوند مو، باورهای اشتباه در این زمینه و… حتما آشنایی داشته باشند. در واقع این نوع پیوند را نیز باید مانند دیگر اعمال جراحی و پیوند عضو مهم دانست چرا که گاهی علاوه بر اینکه فرد به زیبایی ظاهری مورد نظر نمی رسد، با مشکلات جدی نیز مواجه می شود.

نگاهی کوتاه به طاسی مردانه

«آلوپسی آندروژنتیک» که طاسی با الگوی مردانه است، یکی از شایع ترین انواع کم مویی محسوب می شود. این نوع کم مویی

درجات مختلف ۱ تا ۶؛ از کم مویی خفیف تا ریزش کامل موها و طاسی طبقه بندی می شود.

علت آلوپسی آندروژنتیک

این ناشی از عملکرد هورمون آندروژن کنار زمینه ژنتیک است.

بدیهی است در آقایان به دلیل سطح بالای این هورمون، اگر زمینه ژنتیک نیز وجود داشته باشد، فرد دچار درجات مختلف کم مویی می شود.

در خانم ها حتی به رغم داشتن زمینه ژنتیک به دلیل سطح پایین آندروژن، طاسی دیده نمی شود و کم مویی در سطوح مختلف بروز می کند.

خلقت انسان به گونه ای است که فقط موهای بالای سر به هورمون آندروژن حساس هستند.
در صورت زمینه ژنتیک، جوان متوجه می شود پس از دوران بلوغ با وجود ریزش طبیعی موها به تدریج از حجم موها کم شده و به درجاتی از طاسی می رسد.

علت این مساله این است که ترشح هورمون مردانه آندروژن موجب نازک شدن تارهای مو می شود تا جایی که کم کم به مرگ و نابودی آنها می رسد و فرد با توجه به وراثت بین سنین ۲۰ تا ۳۰ سالگی حتی کاملا طاس می شود. نکته جالب اینکه موهای پشت سر و اطراف گوش ها که به «بانک مو» شهرت دارند به این هورمون حساس نیستند و در صورت پیوند مو دچار ریزش نمی شوند زیرا ماهیت عدم تحریک آندروژن را دارند.

بهترین زمان برای «پیوند مو»

قطعا اولین توصیه در زمینه مقابله با ریزش مو مراجعه به متخصص پوست و مو در مراحل اول ریزش موهاست تا با رعایت برخی توصیه ها و مصرف دارو روند نازک شدن تارهای مو و از بین رفتن آنها به تعویق بیفتد. متاسفانه بسیاری از جوانان به این مساله بی توجه هستند و زمانی که فرصت برای حفظ سلامت موها تمام می شود به فکر درمان می افتند که غالبا نمی توان اقدام موثری انجام داد.

گرچه در گذشته ریزش مو برای مردان اصلا پدیده عجیبی محسوب نمی شد و کاملا پذیرفته بود، امروزه بیشتر مردان تمایل به کاشت مو برای افزایش زیبایی و جذابیت دارند. در صورتی که فردی چنین تصمیمی بگیرد، پس از مشورت با پزشک و بررسی شرایط انجام این کار، معمولا باید صبر کند تا روند ریزش موها به مرحله ثبات برسد زیرا اگر در این مرحله پیوند مو انجام شود، به تدریج موهای اولیه فرد دچار ریزش شده و حالت تنکی در موها ایجاد می شود که اصلا زیبا نخواهد بود. این مساله کاملا باید از طرف متخصص برای فرد توضیح داده شود و پزشک آن را به عنوان یک کار هنری تخصصی در نظر بگیرد و به جنبه های ظاهری فرد کاملا دقت کند.

همچنین پیوند مو در سنین بالا به دلیل بروز بیماری هایی مانند پرفشاری خون، سفیدی مو و… که عروق تنگ شده و خونرسانی به خوبی انجام نمی شود، مسلما مانند دوران جوانی موثر نخواهد بود.

مراقبت های پس از «پیوند مو»

معمولا موها طی یک تا دو ماه پس از پیوند می ریزند که البته نگران کننده نیست زیرا فقط ساقه موها می ریزند و ریشه ها سالم هستند که مجدد رشد می کنند. همچنین باید از چنگ زدن هنگام شستشو، برس کشیدن محکم، ضربه زدن به تارهای مو و به طور کلی هر عاملی که باعث جدا شدن تارهای مو شود، دوری کرد تا روند پیوند کاملا تثبیت شود. علاوه بر این تا زمان تثبیت موها توصیه می شود موها با شامپوی ملایم و آب ولرم به آرامی شسته شود. به طور کلی تا حدود ۶ ماه باید کاملا از موها مراقبت کرد.
در صورتی که فرد دچار خارش یا قارچ پوست سر است حتما پیش از پیوند مو باید مشکل درمان و رفع شود زیرا عمل خاراندن باعث جدا شدن و کندن تارهای مو می شود.

علاوه بر سیگاری های قهار که داوطلب خوبی برای پیوند مو نیستند، افرادی که به این رفتار حتی در سطح کم نیز عادت دارند باید آن را ترک کنند زیرا سیگار عاملی است که باعث تنگ شدن عروق بدن از جمله عروق پوست می شود و خونرسانی را کاهش می دهد.

افرادی که نباید سراغ «کاشت مو» بروند…

پیش از اقدام به پیوند مو حتما باید وضعیت داخلی و عمومی فرد کاملا توسط پزشک متخصص پوست بررسی شود. پیوند مو فقط برای طاسیهای ارثی توصیه می شود، در حالی که طاسی ممکن است ناشی از بیماری آلوپسی آره آتا، بیماری های خودایمنی، هورمونی یا مصرف برخی داروها باشد که اصلا این افراد برای پیوند مو مناسب نخواهند بود. همچنین پیوند مو برای مبتلایان به دیابت و کم خونی نیز به دلیل تنگی عروق و خونرسانی ناکافی و نامطلوب توصیه نمی شود.

حتی سیگاری های قهار نیز به دلیل اختلال در روند خونرسانی و تنگی عروق نباید پیوند مو انجام دهند. گاهی بی توجهی به این مساله مهم موجب می شود تروما (ضربه) ناشی از پیوند مو سبب تحریک و فعال شدن بیماری پسوریازیس شده و بیمار پس از مدتی با علائم آن در پوست سر مواجه شود. در واقع پیوند مو عامل این بیماری نبوده، بلکه بی توجهی و بررسی فرد غیرمتخصص در انجام پیوند زمینه بیماری را فعال کرده است. مشابه این حالت ممکن است فردی در پوست صورت بیماری ویروسی بدون علامت داشته باشد که پس از عمل ویروس تحریک شده و در پوست سر و صورت فعال می شود.

همچنین افرادی که به طور مستمر تحت داروهای آنتی بیوتیک، ضدانعقاد خون، ضدتشنج و قرص های جلوگیری از بارداری هستند برای پیوند مو ممنوعیت دارند. انجام آزمایش های هورمونی و اختلالات تخمدان نیز حتما لازم است تا در صورت نبود مشکل، پیوند مو انجام شود. به طور کلی همه بیماری های زمینه ای در این مورد باید بررسی شوند.

پیوند مو به ابرو و ریش

تکنیک های پیوند مو همان طور که برای موی سر قابل انجام است برای ابروها یا ریش نیز به کار می رود اما در این باره باید به یک نکته مهم توجه کرد؛ به طور طبیعی روند رشد موهای سر انسان به سه مرحله تقسیم می شود:

آناژن (رشد سریع موها) : حدود ۴-۳ سال طول می کشد.

کاتاژن (توقف رشد): چند هفته طول می کشد.

تلوژن (جدا شدن ساقه موها) : ۴-۳ ماه طول می کشد.

مرحله آناژن در ابرو که موهایش رشد می کنند، کوتاه تر است. به همین علت زمانی که از موهای سر به ابرو پیوند زده می شود، فرد متوجه رشد ابرو مانند موهای سر است زیرا فولیکول های مو ماهیت موهای سر را دارند ولی مانند موهای ابرو مرحله رشد پس از چند ماه متوقف نمی شود که در این صورت مدام باید ابروها را کوتاه و مرتب کند. علاوه بر این، در مورد کاشت مو در ابرو و ریش باید به زاویه و جهت خواب موها نیز کاملا توجه داشت تا به شکل نازیبایی رشد نکند. باید اشاره کرد مهم ترین عاملی که باعث خالی شدن ابروهای خانم ها در سنین میانسالی و سالمندی می شود، استفاده از موچین از دوران نوجوانی و جوانی است.

در زمان کندن موهای ابرو، از هر ۲۰ تا ۳۰ تارمو در انتهای یکی از تارها فولیکول دچار خونریزی میکروسکوپی می شود که فیبروز شده و فولیکول را از بین می برد.

این خالی شدن ابروها به دلیل ریزش موهای ابرو نیست، بلکه کندن تدریجی باعث این حالت شده است. توصیه می شود افراد ابروها را به جای موچین به کمک تیغ یا روش هایی مانند موم تمیز کرده و دائم ابروها را باریک نکنند.

عوارض «پیوند مو»

در صورتی که پزشک متخصص و ماهر فردی را کاملا برای پیوند مو مناسب تشخیص بدهد، باز هم عوارض زیر را خواهد داشت:

  • عفونت
  • ریزش موهای پیوندشده
  • خونریزی
  • اسکار یا جای زخم
  • بیدار شدن برخی بیماری های خودایمنی که هیچ بروزی نداشته

حال آنکه در موارد عدم بررسی های دقیق و پیوند توسط افراد غیرمتخصص، عوارض بسیار جدی تر و بیشتر است.

علاوه بر تاثیر بر جنبه زیبایی فرد، سلامت او را نیز تحت تاثیر قرار می دهد.

روش های «کاشت مو»

با اینکه روش کاشت مو با توجه به بررسی ویژگی های افراد توسط پزشک متخصص و ماهر انتخاب می شود، شنیدن اسامی مختلف این روش ها برای بسیاری از مردم جالب به نظر می رسد که آشنایی مختصر با آنها در افزایش اطلاعات می تواند مهم باشد و نسبت به تبلیغات اغواکننده آگاهی ایجاد کند.

FUT یا FUE :

اولین روش موثر و مورد تایید مجامع علمی که همچنان کاربرد دارد، FUT نام دارد. در انجام این روش به کمک بی حسی، نوارهایی به اندازه ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر و با عرض ۱ تا ۱/۵ سانتی متر از پشت موهای پشت سر (بانک مو) برداشته می شود که البته با توجه به میزان طاسی متغیر خواهد بود. دسته های مو که از زیر بافت چربی پوست برداشته می شود، به کمک کاترهای ظریف و مخصوص به شکل تک یا دسته های کوچک جدا می شود و پس از علامت گذاری قسمت های بی مو، در پوست سر جا می گیرد.

از آنجا که موهای خود فرد پیوند زده شده، سیستم دفاعی بدن واکنشی نشان نمی دهد و به همین دلیل تنها از موی هر فرد می توان برای خودش استفاده کرد، در غیر این صورت، سیستم ایمنی پیوند را مانند آنتی ژن یا میکروب می داند و علیه آن قیام می کند. البته جالب است بدانید این روش به نام FUE نیز شهرت دارد و گاهی در تبلیغات به عنوان روش دیگری برای جذب افراد استفاده می شود، در حالی که تنها تفاوت در دو کلمه لاتین به معنای برداشتن و استخراج، اساس این تفاوت لغوی است.

FIT :

روش شناخته شده دیگر پیوند مو FIT است.

  • در انجام آن به وسیله پانچ، تارها یا دسته های مو ۱ تا ۵ میلی متری از بانک مو بیرون آورده می شود.
  • سپس در قسمت های مورد نظر جا می گیرد.
  • معمولا بخشی که مو پیوند می شود یک میلی متر کوچکتر است تا تارها به خوبی متصل شوند.

این روش غالبا برای افرادی با درجات مویی ۲ تا ۴ یا خانم هایی که موهای کم پشت دارند، استفاده می شود. (که تارهای مو بین موهای اصلی جا بگیرد).

BHT :

این شیوه از پیوند مو برای افرادی انجام می شود که بانک موی خوبی ندارند یا به دلیل مراجعه به مراکز غیرتخصصی، بانک مو از بین رفته است.

  • به این نحو از موهای بدن نواحی پشت کتف و بازوها برای پیوند استفاده می شود.

SUT :

این روش که به عنوان متدی بدون جراحی و خونریزی با استفاده از دستگاه به جای عملکرد فرد در بسیاری از تبلیغات دیده می شود و برای مردم اغواکننده است، در واقع در حد مطالعه مطرح شده و هنوز از نظر علمی به عنوان یک روش قطعی و موثر پیوند مو مورد تایید نیست.

HRT :

چند سال پیش محققان ژاپنی روشی برای پیوند مو ابداع کردند که نوعی ماده کراتینی مصنوعی شبیه ساختار مو با دستگاه به پوست سر چسبانده می شد. از آنجا که ساختار کراتینی آن بسیار نزدیک به موی طبیعی بود و غالبا عفونت، حساسیت و تحریک سیستم دفاعی را در پی نداشت، روش خوبی برای قسمت های سوخته پوست سر یا صورت که به دلیل عدم خونرسانی امکان پیوند موی طبیعی وجود نداشت، محسوب می شد اما پس از مدتی پزشکان متوجه شدند با گذر زمان و رشد سلولهای پوست به تدریج چسب از تارهای مو جدا می شود و می افتد که به دلیل خالی شدن لابلای موها جلوه نازیبایی ایجاد می کند. از همین رو، امروزه تقریبا این روش منسوخ شده زیرا در طولانی مدت نتایج مثبتی ندارد.

لیزر کم توان :

نتایج مطالعات نشان می دهد همان گونه که لیزر با حرارت بالا برای سوزاندن موهای زائد به کار می رود، در روشی موسوم به لیزر کم توان که با حرارت پایین انجام می شود، می توان به طور نسبی به ضخیم شدن موها کمک کرد، هرچند باعث رویش موهای جدید نخواهد شد.

PRP:

روش پرسر و صدا : جدای از روش های پیوند مو، شیوه ای به نام PRP در زمینه رفع طاسی بسیار مورد بحث است و تبلیغات گوناگونی درباره آن انجام می گیرد.

  • در این روش پلاسمای خون فرد گرفته می شود.
  • پس از آن مرحله سانترفیوژ و جدا کردن و تزریق مواد محرک پلاکت هاست.
  • پلاکت ها دارای فاکتور رشد هستند، با توجه به اینکه وارد چه بافتی شود، در آن قسمت باعث رشد می شوند.

این روش ابتدا برای زخم های دیابتی مقاوم به درمان و بهبود آسیب های وارد به زانوی ورزشکاران که قابل عمل جراحی نبود، انجام شد و خیلی خوب جواب داد. پس از این فرضیه ای مطرح شد که از این عوامل رشد برای سلامت پوست و رویش مو استفاده شود. البته به رغم تبلیغات گسترده و تاثیرات نسبی در مراحل اولیه با وجود اینکه مطالعات زیادی نیز انجام گرفته هنوز شواهد علمی مبنی بر تاثیر این روش بر رشد مو و پرپشت شدن موها تایید نشده است.

چهره های ایرانی و خارجی که «کاشت مو» را تجربه کرده اند:

نیکلاس کیج

این هنرمند، تهیه کننده و کارگردان مشهور آمریکایی (که بازی او در فیلم هایی مانند ترک لاس وگاس، صخره، تغییر چهره و شهر فرشته ها از سوابق کاری موفقش است)، گرچه به تدریج با کم مویی مواجه بود، این مشکل در سال ۲۰۰۹ میلادی به حد بالایی رسید. کیج برای مقابله با این مشکل، روش پیوند مو را انتخاب کرد و امروز با موهایی پرپشت تر و جذاب تر در پرده سینما حضور می یابد.

وین مارک رونی

فوتبالیست مشهور انگلیسی که از اوایل دوران جوانی دچار ریزش مو شد، در ۲۴ سالگی به درجه جدی از طاسی رسید. وی برای رفع این مشکل در ۲۶ سالگی اقدام به کاشت مو کرد.

فلوران پاینیه

خواننده و بازیگر فرانسوی (که تاکنون آثاری به زبان های فرانسوی، انگلیسی و اسپانیایی منتشر کرده)، پس از اینکه با طاسی تقریبا کامل مواجه شد، تصمیم به پیوند مو گرفت. او که از نتیجه این کار کاملا راضی است، هیچ تردیدی برای صحبت کردن راجع به این موضوع در تلویزیون ندارد.

جان تراولتا

بازیگر سرشناس آمریکایی که بازی تحسین برانگیز او در فیلم تغییر چهره کنار نیکلاس کیج خاطره ساز شده و به دلیل بازی و مدل مو در فیلم «تب شب یکشنبه» به شهرت رسید، کم کم دچار ریزش مو شد. گرچه او پس از کاشت مو دیگر نمی تواند موهایش را به شکل فرق وسط مرتب کند، به هرحال راهکار خوبی برای دوری از طاسی انتخاب کرد.

رافائل نادال

چهره دنیای تنیس و یکی از ثروتمندترین چهره های دنیا در مراحل اولیه ریزش مو، این مساله را با بستن پیشانی بند پنهان می کرد. در نهایت تصمیم گرفت در سال ۲۰۱۶ میلادی، زمانی که به ۳۰ سالگی رسید با کمک گرفتن از تکنیک های پیوند مو این مساله را برطرف کند.
گرچه ۶ ماه زمان لازم بود تا نتیجه مطلوب حاصل شود اما امروز طاسی از این قهرمان جهان شکست خورد.

دکتر حسین طباطبایی متخصص پوست و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران
منبع: هفته نامه سلامت

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

بستن