آمیودارون (AMIODARONE)؛ اطلاعات عمومی و توصیه های ضروری آن

آمیودارون (AMIODARONE)

اطلاعات عمومی

آمیودارون در سال ۱۹۵۰ میلادی (بیش از نیم قرن پیش) به جامعه پزشکی برای درمان انواع بی نظمی های ضربان قلب معرفی شد. این دارو با کند کردن حرکت جریان عصبی در عضلات قلب اثر خود را بوجود می آورد.

آمیودارون جهت پیشگیری از بروز فیبریلاسیون دهلیزی و بطنی و تاکی‌کاردی بطنی و فوق بطنی و سندرم ولف – پارکینسون – وایت ۳ تجویز می شود. اغلب این دارو را به عنوان انتخاب آخر، زمانی که سایر داروها بی تأثیراند تجویز می کنند، بخصوص در مصرف طولانی مدت جزء داروهایی است که عوارض شدیدی مانند اختلال کبدی، مشکلات تیروئیدی و آسیب به چشم و ریه ها را بوجود می آورد.

شروع درمان با این دارو، باید حتما زیر نظر پزشک متخصص انجام شود یا در بیمارستان دوز دارو را کاملا کنترل شده تعیین کنند تا از هر گونه عوارضی جلوگیری شود. بهتر است کمترین میزان دوز دارو که بالاترین اثر درمانی را دارد انتخاب و تجویز نمود.

طبقه بندی

 گروه دارویی: ضدبی نظمی ضربان قلب

 خطرات ناشی از مصرف زیاد: متوسط

میزان وابستگی: کم

نسخه پزشک لازم است.

نام های تجاری: کوردارون- x، اسپادون

اطلاعات دارویی

 دارویی که برای شما تجویز شده برای درمان بیمارستان مناسب است، بدون دستور رژیم‌غذایی توصیه شده پزشک میزان مصرف آن را تغییر ندهید.

شکل دارویی: قرص، آمپول

تعداد دفعات و زمان مصرف:  ۳بار روزانه یا در شروع یک آمپول زده می‌شود، در روزهای بعدی به ۲ بار و در آخر یک بار روزانه کاهش دوز می‌دهیم.

مقدار مصرف در بزرگسالان : ۶۰۰ میلی گرم روزانه، سپس به ۴۰۰ میلی گرم و بعد به ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی گرم روزانه کاهش می‌دهیم.

شروع اثر: در شکل قرص بعد از ۷۲ ساعت بروز می کند و حداکثر اثر آن بعد از هفته ها ظاهر می گردد. در شکل آمپول بعد از ۳۰ دقیقه اثر آن ظاهر می‌شود.

مدت اثر: تا یک ماه

رژیم غذایی توصیه شده: هیچ

ذخیره سازی: در قوطی در بسته در جای خشک و خنک به دور از دسترس اطفال نگهداری می‌شود.

فراموش کردن یک وعده مصرف دارو: یادتان آمد بلافاصله بخورید. اگر تا وعده بعدی کمتر از ۱۲ ساعت باقی مانده دوز فراموش شده را نخورید و منتظر وعده بعدی باشید، به عبارتی از دو برابر کردن وعده ها خودداری کنید.

قطع مصرف دارو: بدون دستور پزشک دارو را قطع نکنید، قطع ناگهانی دارو باعث عود علائم بیماری می شود.

مصرف بیش از اندازه: مصرف ناآگاهانه معمولا مشکل خاصی ایجاد نمی کند، ولی اگر از آن بیشتر شد و متوجه علائمی غیر طبیعی شدید، سریعا به پزشک تان اطلاع دهید.

مصرف طولانی مدت: مصرف طولانی مدت آن ممکن است باعث ایجاد عوارضی بر روی چشم ها، ریه ها، غده تیروئید و کبد شود.

کنترل و پایش: قبل از شروع درمان بهتر است یک عکس رادیوگرافی از قفسه سینه گرفته شود، آزمایش خون نیز قبل و بعد از ۶ ماه از مصرف دارو برای بررسی هورمون های تیروئید و عملکرد کبدی انجام شود. همچنین معاینه چشم بصورت منظم ضروری است.

 توصیه های ضروری

  • در شروع درمان معمولا عوارض گوارشی دارو شروع می شود که اگر همراه با غذا مصرف شود این عوارض برطرف می شود.
  • باید بتوانید در حین مصرف این دارو نبض خود را بگیرید و در صورت بروز اختلالاتی سریعا به پزشک اطلاع دهید.
  • مجددا توصیه می‌شود در طول درمان و تا ۴ماه پس از قطع درمان نباید در معرض نور خورشید قرار گرفت.

نحوه دفع دارو: این دارو از راه صفرا دفع می گردد.

اقدامات احتیاطی خاص

 مطمئن هستید به پزشک تان گفته اید که:

  • مدت زیادی درگیر مشکل کبدی یا کلیوی بوده اید
  • بیماریهای تنفسی از قبیل آسم و برونشیت دارید
  • اختلال در غده تیرو ئید دارید
  • سایر داروها را همزمان مصرف می کنید.
  • بیماری قلبی دارید.
  • ید حساس هستید و از بیماری چشمی رنج می برید.

دوران حاملگی: تجویز نمی شود

دوران شیردهی: این دارو در شیر مادر ترشح می شود و ممکن است مشکلاتی را برای شیر خوار بوجود آورد.

نوزادان و کودکان: توصیه نمی شود.

بالای ۶۰ سالگی: احتمال عوارض جانبی آن در این سنین افزایش می یابد، ضروری است دوز آن کاهش یابد.

رانندگی و مشاغل پرخطر: پرهیز شود، باید مشخص شود اثر این دارو روی بدن شما چگونه است، این دارو باعث خیره شدن چشم به یک نقطه پرنور می شود که در حین رانندگی بسیار خطرناک است.

 الکل: مشکل خاصی گزارش نشده است.

عوارض جانبی

 آمیودارون، عوارض نامتعارفی دارد مانند:

  • مزه فلزی در دهان
  • پوست خاکستری رنگ و افزایش حساسیت پوست به نور خورشید

 بیمارانی که از این دارو مصرف می کنند توجه داشته باشند، باید از مواجهه با عوامل خطر سازی نظیر نور خورشید دوری کنند، مثلا در روزهای آفتابی کلاه بر سر بگذارند، عینک آفتابی را فراموش نکنند و از پیراهن آستین بلند استفاده کنند. بطور کلی قسمتهایی از بدن را که در معرض نور خورشید است بپوشانند.

تداخل دارویی (مصرف همزمان با سایر داروها)

  • این دارو بطور کلی با گروه وسیعی از داروها واکنش نشان می‌دهد، قبل از مصرف آن با پزشکتان مشورت شود.
  • مدرها باعث دفع پتاسیم شده و مسمومیت دارویی آمیودارون را افزایش می دهند.
  • سایر داروهای ضدبی نظمی ضربان قلب، آمیودارون باعث افزایش اثر داروهایی مانندم بتابلوکرها، دیگوکسین، دیلتیازم و یا وراپامیل می شود.
  • وارفارین (از داروهای ضد انعقادی خوراکی)، آمیودارون باعث افزایش اثر ضدانعقادی وارفارین می شود و ممکن خونریزی های غیر طبیعی بروز کند.
برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

بستن