بروفن را سرخود نخورید! نکاتی درمورد مصرف بروفن!

بروفن و ایبوپروفن!

بروفن ، ایبوپروفن ،پروفن

چرا بروفن؟

ایبوپرفن یکی از داروهای از بین برنده ی درد از گروه NSAID ها (داروهای ضدالتهاب) است که در موارد زیر استفاده می شود:

۱) بهبود دردهای کم تا متوسط همچون دندان درد و میگرن.

۲) کنترل تب (مثلا در آنفولانزا).

۳) کاهش درد و التهاب در بیماری هایی که در مفاصل، استخوان ها و عضلات موجب بروز درد می شوند (مثل آرتریت روماتوئید).

۴) کاهش درد و التهاب در مواردی همچون آسیب های ورزشی.

شکل های مختلف بروفن

ایبوپروفن شامل اشکالی زیر است ولی فرم شایع تر آن همان قرص و کپسول است:

  • قرص
  • کپسول
  • شربت
  • ژل یا کرم
  • اسپری

گاهی اوقات ایبوپروفن را با مواد دیگری ترکیب می کنند، مثلا ترکیب ایبوپروفن با یک دکونژستانت برای درمان علائم آنفولانزا در داروخانه ها موجود است.

موانع مصرف بروفن

اگر جزو یکی از گروه های زیر هستید نباید از ایبوپروفن استفاده کنید:

۱) داشتن سابقه ی حساسیت به آسپرین یا NSAID های دیگر.

۲) اگر قبلا و یا به تازگی زخم معده داشته اید.

۳) نارسایی قلبی شدید.

۴) بیماری کبدی شدید.

۵) اگر برای پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی از دوز کم آسپرین استفاده می کنید.

۶)خانم های باردار نباید از ایبوپروفن استفاده کنند مگر این که پزشک برایشان تجویز کرده باشد.

دوز مصرف ایبوپروفن:

۱)بزرگسالان:

بزرگسالان می توانند ۱ یا ۲ تا قرص ۲۰۰ میلی گرمی ایبوپروفن را هر ۴ تا ۶ ساعت مصرف کنند ولی در ۲۴ ساعت نباید بیشتر از ۱۲۰۰ میلی گرم (۶ قرص ۲۰۰ میلی گرمی) بخورند.

۲)کودکان:

کودکان زیر ۱۶ سال به دوز های پایین تری احتیاج دارند و این دوز بر اساس سن ها توسط پزشک یا داروساز تعیین می شود. اثر از بین برندگی درد ایبوپروفن بعد از خوردن یک دوز از آن ایجاد خواهد شد. از عوارض شایع این دارو می توان به تهوع یا استفراغ، اسهال یا یبوست، دیس پپسیا یا درد های شکمی اشاره کرد.

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

بستن