سیپروفلوکساسین ؛ اطلاعات عمومی و توصیه های ضروری آن

سیپروفلوکساسین (CIPROFLOXACIN)

 اطلاعات عمومی

سیپروفلوکساسین یک داروی ضد میکروبی وابسته به گروه کینولون‌ها می باشد. از این دارو برای درمان انواع میکروب های مقاوم به سایر آنتی بیوتیک های رایج استفاده می شود. سیپروفلوکساسین بطور اختصاصی در عفونتهای تنفسی، روده و مجاری ادراری مفید است و برای درمان سوزاک نیز بکار می رود. مصرف خوراکی سیپروفلوکساسین سبب جذب بهتر و تأثیر سریع و مؤثر آن می شود. در مواردی که عفونت های شدید باکتریایی وجود دارد لازم است که دارو بصورت تزریقی مصرف شود. سیپروفلوکساسین مدت اثر طولانی دارد و باید یک یا دو بار در روز تجویز شود. شایع ترین عارضه جانبی آن، اختلالات گوارشی است.

طبقه بندی

گروه دارویی: آنتی بیوتیک

خطرات ناشی از مصرف زیاد: متوسط

میزان وابستگی: کم

نسخه پزشک لازم است.

نام های تجاری: سیپروکسین، سیپرو، سیلوکسان

اطلاعات دارویی

دارویی که برای شما تجویز شده برای درمان بیماریتان مناسب است بنابراین علی رغم بهبودی دوره درمان را کامل کنید.

شکل دارویی: قرص، آمپول و شربت.

 تعداد دفعات و زمان مصرف: روزی ۲ بار همراه با مایعات فراوان

مقدار مصرف در بزرگسالان: ۵۰۰ میلی گرم تا ۱/۵گرم (قرص)، ۴۰۰-۲۰۰ میلی گرم روزانه (تزریق)

شروع اثر: اثر دارو پس از چند ساعت ظاهر می شود البته ظهور اثرات مفید آن ممکن است تا چند روز به طول انجامد.

مدت اثر: حدود ۱۲ ساعت

رژیم غذایی توصیه شده: به مقدار کافی از مایعات مصرف کنید.

ذخیره سازی: در محفظه سربسته در جای خنک، خشک و دور از دسترس کودکان قرار دهید. آمپول را باید دور از نور نگهدارید.

فراموش کردن یک وعده مصرف دارو: به محض یادآوری مصرف کنید و دوز بعدی را بطور معمول ادامه دهید.

قطع مصرف دارو: دوره درمان را کامل کنید، حتی اگر احساس بهبودی می کنید اما در صورت قطع دارو، علایم به سرعت باز می گردند و ممکن است میکروب به این دارو مقاوم شود.

مصرف بیش از اندازه: معمولا مصرف ناآگاهانه مشکلی بوجود نمی آورد ولی اگر پیش از آن مصرف شود و علائمی مانند تشنج و اختلالات ذهنی بوجود آید بلافاصله به پزشک اطلاع دهید.

مصرف طولانی مدت: انتظار مشکلی نمی رود.

کنترل و پایش: آزمایش خون برای کنترل وضعیت عملکرد کلیه و کبد، ضروری است.

توصیه های ضروری

  • هنگام مصرف این دارو مایعات و آب را بیشتر بنوشید و به مقدار کمتری از مواد حاوی کافئین مانند چای، قهوه، نوشابه ها مصرف نمایید. این مواد در مصرف همزمان با سیپروفلوکساسین باعث عصبانیت، بی خوابی، اضطراب و افزایش ضربان قلب می شود.
  • در حین مصرف دارو اگر اسهال گرفتید دوز دارو را کم کنید و به پزشک اطلاع دهید.
  • در طی مصرف دارو نباید به مدت زیاد در معرض نور خورشید قرار گیرید، هنگام خروج از منزل از عینک آفتابی و لباس های پوشیده استفاده کنید.

نحوه دفع دارو: عمده دارو از راه ادرار دفع می شود.

اقدامات احتیاطی خاص

مطمئن هستید پزشک تان می داند که:

  • مشکلات مزمن کبدی یا کلیوی دارید.
  • صرع دارید و گاهی تشنج می‌کنید.
  • بیماری فاویسم دارید.
  • سایر داروها را هم زمان مصرف می کنید.

دوران حاملگی: ایمنی مصرف دارو در دوران بارداری به اثبات نرسیده است. با پزشک خود مشورت کنید.

دوران شیردهی: دارو از شیر عبور می‌کند و ممکن است برای شیرخوار مضر باشد.

نوزادان و کودکان: معمولا توصیه نمی شود.

بالای ۶۰ سالگی: این دارو سالمندان را به التهاب رباط عضلات مستعدتر می‌سازد.

رانندگی و مشاغل پرخطر: از آنجا که دارو سبب گیجی می شود، تا زمانی که اثر دارو بر بدن شما مشخص نشده است، از انجام چنین فعالیت هایی بپرهیزید.

الکل: مصرف نکنید. الکل خاصیت خواب آوری دارو را افزایش می دهد.

نور خورشید: زیاد در معرض نور خورشید قرار نگیرید.

عوارض جانبی

سیپروفلوکساسین بطور شایعی باعث تهوع و استفراغ می شود، سایر عوارض جانبی شیوع کمتری دارند. دردناکی و التهاب رباط عضلات را باید بلافاصله به پزشک اطلاع دارد و درمان را قطع نمود و به اندام درگیر استراحت داد.

تداخل دارویی (مصرف همزمان با سایر داروها)

  •  فرآورده های خوراکی آهن و شربتهای معده، این داروها حاوی هیدروکسید منیزیوم هستند و از جذب سیپروفلوکساسین جلوگیری می‌کنند.
  • ضدانعقادها و قرص های ضد قند، میزان این داروها در مصرف همزمان با سیپروفلوکساسین در خون افزایش یافته و تنظیم دوز آنها ضروری است.
  • فی توئین و تئوفیلین (ضدصرع)، سیپروفلوکساسین باعث افزایش میزان این داروها در خون می‌شود.
  • مسکن ها، مصرف هم زمان این داروها و سیپروفلوکساسین خطر تشنج را افزایش می‌دهد.
برچسب ها

پاسخی بگذارید

بستن