فوروزماید (FUROSEMIDE) | اطلاعات عمومی و توصیه های ضروری آن

فوروزماید (FUROSEMIDE)

اطلاعات عمومی

فوروزماید ادرارآور قوسی بسیار قوی و کوتاه اثری است که بیش از ۲۰ سال است مورد مصرف قرار می‌گیرد. مشابه سایر مدرها برای درمان ادم (جمع شدن آب در بافت‌ها) ناشی از، نارسایی قلبی، بیماری‌های تنفسی و اختلالات کبدی یا کلیوی به کار می‌رود.
به علت تاثیر سریع آن معمولا این دارو را برای شرایط حاد بخصوص برای کاهش ادم تنفسی (تجمع آب در ریه‌ها) مصرف می‌کنند. این دارو در بیمارانی که از اختلال عملکردی کلیه‌ها رنج می‌برند بسیار مؤثرتر از سایر مدرها مانند درهای تیازیدی است. فورزوماید دفع پتاسیم را افزایش داده که به تبع آن عوارض گسترده‌ای در بدن بوجود می‌آورد. به همین منظور همزمان با مصرف فوروزماید، داروهای مکمل پتاسیم یا مدرهای نگهدارنده پتاسیم تجویز می‌شود.

طبقه بندی

 گروه دارویی: مدرهای قوسی، ضد فشارخون

 خطرات ناشی از مصرف زیاد:کم

میزان وابستگی: کم

نسخه پزشک لازم است.

نام های تجاری: لازیکس، فروپ، فروزول

اطلاعات دارویی

دارویی که برای شما تجویز شده است، برای درمان بیمارستان ضروری است بدون دستور پزشک میزان مصرف آن را تغییر ندهند.

شکل دارویی: قرص، شربت (در ایران موجود نیست)، آمپول

تعداد دفعات و زمان مصرف: یک بار روزانه معمولا صبح‌ها، در صورتی که نیاز به افزایش مصرف باشد، هر ۴ تا ۶ ساعت یک عدد مصرف می‌شود.

مقدار مصرف در بزرگسالان: ۲۰ تا ۸۰ میلی‌گرم روزانه، در صورت اختلال کلیوی حداکثر دوز روزانه ۲ گرم می‌باشد.

شروع اثر: تا ۱ساعت (قرص)، تا ۵ دقیقه (آمپول)

مدت اثر: تا ۶ ساعت

رژیم غذایی توصیه شده: با مصرف این دارو میزان پتاسیم بدن کاهش می‌یابد. بنابراین، مصرف غذاهای غنی از پتاسیم مثل سبزیجات و میوه‌های تازه ( موز و گوجه فرنگی) را افزایش دهید.

ذخیره سازی: در قوطی دربسته در جای خشک و خنک به دور از نور خورشید و دسترس اطفال نگهداری شود.

فراموش کردن یک وعده مصرف دارو: مشکلی ایجاد نمی‌کند، اگر یادتان آمد بلافاصله مصرف کنید، در صورتی که دیروقت یا در هنگام خواب یادتان آمد که دارو را مصرف نکرده‌اید یا احتمال آن را می‌دهید که با مصرف آن، در اواسط خواب جهت دفع ادرار از خواب بیدار شوید، بهتر است دارو را مصرف نکرده منتظر دوز بعدی باشید.

قطع مصرف دارو: بدون دستور پزشک، مصرف دارو را قطع نکنید، با قطع دارو بیماری عود می‌کند.

مصرف بیش از اندازه: گاهی مصرف ناآگاهانه عوارضی به دنبال ندارد ولی اگر میزان مصرف آن بیشتر شود، باعث بروز علائمی می‌شود که ضروری است پزشکتان را مطلع کنید.

مصرف طولانی مدت: مشکل خاصی وجود ندارد فقط ممکن است میزان نمک‌های بدن مانند پتاسیم، سدیم و کلسیم، کم شوند و علائمی مانند کاهش فشارخون، تپش قلب، سردرد، مشکل در ادرار کردن و گرفتگی عضلات بوجود آید، بخصوص این علائم در سالمندان حادتر است.

کنترل و پایش: آزمایش خون دوره‌ای جهت بررسی عملکرد کلیه (اوره خون و کراتینین) و بررسی میزان الکترولیت‌های خون مثل سدیم، پتاسیم و کلسیم و نهایتا آزمایش ادرار ضروری است.

توصیه های ضروری

  • این دارو را می‌توانید همراه غذا با شیر مصرف کنید.
  • اگر در قرص مصرفی تغییر رنگی بوجود آمد مطمئن باشید، اثرش از بین نرفته است، ولی هرگونه تغییر رنگ در آمپول نشانه بی‌خاصیتی و وجود ناخالصی در آن است که مصرف آن توصیه نمی‌شود.
  • در صورت تجویز داخل رگی این عمل باید به آهستگی انجام شود.
  • این دارو بهتر است در صبح‌ها مصرف شود تا اختلالی در خواب شبانه (جهت دفع ادرار) بوجود نیاید.

نحوه دفع دارو: ۸۰ درصد این دارو از طریق ادرار دفع می‌گردد.

 اقدامات احتیاطی خاص

آیا پزشکتان می‌داند که:

  • به مدت طولانی مشکل کبدی داشته‌اید.
  • نقرس دارید.
  • سابقا نسبت به فوروزماید یا سولفون آمیدها حساسیت داشتید.
  • مسهل مصرف می‌کنید.
  • از دیابت رنج می‌برید.
  • سایر داروها را هم زمان مصرف می‌کنید.
  • مشکل پروستات دارید.

دوران حاملگی: ایمنی مصرف آن در حاملگی تایید نشده است.

دوران شیردهی: ممکن است باعث کاهش شیر مادر شود، بهتر است با پزشکتان مشورت کنید.

نوزادان و کودکان: کاهش دوز دارو ضرورت دارد.

رانندگی و مشاغل پرخطر: تا مشخص شدن تأثیر دارو روی بدنتان از انجام چنین فعالیت‌هایی خودداری کنید. این دارو باعث کاهش هوشیاری و در نتیجه سرگیجه می‌شود.

الکل: کم مصرف کنید، مصرف همزمان الکل و فوروزماید باعث افزایش خطر بی‌آبی بدن به علت دفع مضاعف آن می‌شود.

بالای ۶۰ سالگی: کاهش دوز ممکن است ضرورت داشته باشد.

عوارض جانبی

عوارض جانبی این دارو بیشتر به علت دفع سریع مایعات بدن می‌باشد که گاهی کاهش در دوز مصرفی ضرورت می‌یابد، اختلال در تعادل آب و نمک بدن می‌تواند باعث گرفتگی‌های عضلانی، سردرد و سرگیجه شود.

تداخل دارویی (مصرف همزمان با سایر داروها)

  • داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (مثل بروفن)، این داروها اثر ادرارآوری فوروزماید را کاهش می‌دهند.
  • لیتیوم (مورد مصرف در اختلالات روانی)، فوروزماید باعث افزایش میزان لیتیوم در خون شده و خطر مسمومیت با این دارو را افزایش می‌دهد. 
  • دیگوکسین (قرص قلبی)، مصرف همزمان با فوروزماید باعث مسمومیت دارویی می‌شود که علت آن دفع هر چه بیشتر پتاسیم خون است.
  • آنتی بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی (نوعی آنتی بیوتیک)، مصرف همزمان با این دارو، باعث افزایش خطر مشکلات شنوایی و کلیوی می‌شود.
  • داروهای مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین (داروهای ضد فشارخون)، اگر هم زمان با فوروزماید مصرف شود باعث کاهش هرچه بیشتر فشارخون می‌شوند.

سفارش از داروپین

برچسب ها

پاسخی بگذارید

بستن