زخم | با جوشگاه یا گوشت اضافه پس از بهبود چه کنیم؟

نحوه مراقبت از زخم

زخم ها به دو گروه تقسیم می‌شوند؛ زخمهایی که در اثر برش جراحی به وجود آمده اند و زخمهای ناخواسته. در صورتی که مراقبت های لازم در هر دو نوع زخم انجام نشود احتمال باقی ماندن جای زخم و بخیه وجود دارد اما برخی افراد مستعد ابتلا به کلوئید یا گوشت اضافه هستند و حتی با مراقبت صددرصد نیز جوشگاه به جا می‌ماند.

با جوشگاه یا گوشت اضافه پس از بهبود چه کنیم؟

افرادی که پوست تیره‌تری دارند و زخمهایی که در گردن، شانه، بازو، سینه و پشتشان ایجاد می‌شود، جوشگاه به‌جا می‌گذارد.
اگر پس از بخیه، جوشگاه آن باقی بماند، معمولا به آن ۶ ماه فرصت می دهند تا خودبه خود رفع شود اما اگر بعد از ۶ ماه گودی یا برجستگی به جا ماند باید اقدامات درمانی را انجام داد.
کلوئید یا گوشت اضافه را با تزریق استروئید و فریز کردن یا با استفاده از لیزر PDL از بین می‌برند.
معمولا برای جوشگاه برجسته از تیغ استفاده نمی شود چون جراحی احتمال عود کلوئید را بیشتر می کند.
استفاده از لیزر در مورد جای زخم گود نیز مفید است. البته هرگز نتیجه صددرصد نیست اما۶۰ – ۷۰ درصد جای امیدواری دارد.
هرچه جوشگاه جدیدتر باشد، راحت تر و سریع تر به درمان پاسخ می دهد.
تعداد جلسات درمان برای جوشگاه های قدیمی تر معمولا طولانی تر خواهد بود.

برای ترمیم سریع تر زخم چه بخوریم؟

برای بهبود سریع‌تر زخم معمولا به بیماران توصیه می‌شود از منابع برخی موادمعدنی یا ویتامین‌ها یا مکمل‌های آنها استفاده کنند.
از جمله مکمل هایی که به ترمیم سریع تر زخم کمک می کنند می توان به مکمل ویتامین‌های گروه B از جمله B1،  B2 و B6، اسید آمینه ال آرژنین، ویتامین A و C، روی و زینک اشاره کرد.

 اسید آمینه ال آرژنین

کمبود آن در بدن می تواند سبب کندی ترمیم زخم شود.
مغز بادام و بادام زمینی منبع غنى ال آرژنین هستند.
قرصهای ۱۰۰۰- ۵۰۰ میلی گرمی ال آرژنین هم در بازار موجود است.

 ویتامین های گروه B

باعث سنتر کلاژن می شوند و در افزایش پیوندهای عرضی کلاژن و بهبود سریع زخم نقش دارند.
منابع غذایی ویتامین B1 شامل سبوس غلات، نان سبوس دار و منابع ویتامین B2 شامل منابع حیوانی مثل لبنیات و گوشت است.

 ویتامین C

آنتی اکسیدان مفیدی است که در سنتز کلاژن پوستی، تقویت سیستم ایمنی و بهبود زخم نقش دارد و کمبود آن باعث خشکی و شکنندگی پوست و دیر بهبود یافتن زخم ها می شود.
مرکبات و فلفل دلمه ای از منابع خوب ویتامین C است.

 ویتامین A

از بروز التهاب و بیماریهای پوستی پیشگیری می کند و باعث افزایش سنتز کلاژن و رشد فیبروبلاست ها می شود و روند بهبود زخم را تسریع خواهد کرد.

روی و زینک

کمبود روی نیز باعث تخریب سلول‌های اپیدرمیک و بروز ضایعات پوستی و تاخیر در عملکرد سیستم ایمنی می‌شود.
روی، نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی و عملکرد لنفوسیت‌ها و سنتز سلولی دارد.
گوشتها و مغزهایی مانند گردو، بادام، پسته و فندق منبع خوب روی و زینک هستند.

عسل بهترین ترمیم کننده زخم است

یکی از بهترین روش ها برای ترمیم زخم در طب سنتی استفاده از عسل طبیعی است.
عسل، آلوئه ورا، روغن موم زنبور و روغن درخت چای به دلیل دارا بودن خواص ضدمیکروبی بهبود دهنده سریع هستند.
در صورتی که پس از ترمیم زخم لکی به جا ماند می‌توان آن را به کمک روغن‌های گیاهی درمان کرد.
لک تیره در طب سنتی به معنی سردی و خشکی مزاج یا افزایش سودا است که خونرسانی را محدود می‌کند.
استفاده از روغن گرم و مرطوب مثل روغن کنجد، زیتون، سیاهدانه، بادام شیرین، شتر مرغ و اگر تیرگی تازه و کم است، حتی روغن های ملایم تری مثل گل بنفشه می تواند موثر باشد و سبب از بین رفتن لک شود.
هر شب باید ناحیه را چرب کرد و اجازه داد روغن روی پوست تا صبح استراحت کند.

منبع: هفته نامه سلامت

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

بستن