کودک شما سربه‌زیر و ساکت است یا پر جنب‌وجوش و اجتماعی؟

درون‌گرایان و برونگرایان

کودک شما سربه‌زیر و ساکت است یا پر جنب‌وجوش و اجتماعی؟

درون‌گرایان و برونگرایان

دو خصوصیت رفتاری در کودکان که بیشتر موردتوجه قرار می‌گیرد. کودکان پر سروصدا در مقابل کودکان کم‌حرف و خجالتی.

گرچه تعریف درون‌گرایی و برونگرایی خیلی گسترده‌تر است ولی می‌خواهیم بدانیم چرا این کودکان گاهی ازنظر رفتارهایی که نشان می‌دهند در مظان اتهام قرار می‌گیرند؟ به‌راستی درون‌گرایی و برونگرایی کودک مشکل محسوب می‌شود و این کودکان نیاز به بررسی‌های بیشتری دارند؟

درون‌گرایی و برونگرایی ویژگی‌های خلقی هستند که با دیدگاه‌های درونی یا بیرونی ذهن همراه‌اند. این دو طیف شخصیتی رفتارها و اعمال خاصی از خود نشان می‌دهند.

کودک شما سربه‌زیر و ساکت است یا پر جنب‌وجوش و اجتماعی؟

چند ویژگی کودکان درون‌گرا

کودکان درون‌گرا علاقه زیادی به حضور در جمع و معاشرت با دیگران ندارند. اغلب فعالیت‌های آنها ذهنی و انفرادی است و به درون خود بیشتر توجه دارند. کناره‌گیر هستند. دوست دارند تنها کار کنند و با توانمندی و شایستگی‌های هوشی تمایز داده می‌شوند.

تیپ‌های احساسی مختص این افراد است. آرام، جدی و قابل‌اطمینان هستند. عملکرد احساساتی و متفکرانه دارند. این گروه از کودکان در کارهای گروهی اضطراب دارند.

کودکان درون‌گرا در آینده مشاغلی مانند نویسندگی، نقاشی، باغبانی و… را انتخاب می‌کنند که نیاز به تعاملات اجتماعی زیادی ندارد.

چند ویژگی کودکان برونگرا

کودکان برونگرا فعالیت‌های عملی بیشتری دارند. بیشتر در جمع دیده می‌شوند و تسلط زیادی بر نفس خود ندارند. مردم‌دار و حساس به فعالیت‌های اجتماعی‌اند.

تسلط بر محیط اطراف دارند. تا جایی که برایشان ممکن باشد به دیگران کمک می‌کنند. به کارهای گروهی علاقه دارند و همین موضوع باعث افزایش کارکرد و عملکرد آنها می‌شود. چنین کودکانی در محیط‌های غیر مأنوس وارد گود می‌شوند و خیلی زود با اطرافیان ارتباط برقرار می‌کنند. آنها با صدای بلند فکر می‌کنند و سعی در گسترش تعاملات اجتماعی دارند.

شخصیت‌های برونگرا به مشاغلی مانند فروشندگی، خلبانی، کارمندی هتل و… علاقه دارند. این افراد قدرت نفوذ زیاد کلامی و رفتاری در اطرافیان دارند و خوش‌مشرب و معاشرتی هستند.

مشکلاتی که ممکن است برای کودکان برونگرا ایجاد شود

کودکان برونگرا خصوصیاتی مانند پرحرفی، فعالیت زیاد، ثابت بودن عقیده، مقایسه کردن و … دارند ولی پرحرفی و فعالیت زیاد مشکل‌ساز نیست، فقط گاهی والدین در جمعی که رسمی‌تر است مانع صحبت کردن کودک می‌شوند. همچنین به دلیل زیاد صحبت کردن ممکن است حرفی از دهانشان خارج شود که مناسب یا اصلا مدنظرشان نباشد.

یکی از مشکلات این کودکان اضطراب تنهایی و از دست دادن است چون یکی از منابع انرژی آنها محیط و دیگران است و اگر چنین انرژی‌ای وجود نداشته باشد، افسردگی در آنها شیوع بیشتری پیدا می‌کند.

مشکلاتی که ممکن است برای کودکان درون‌گرا ایجاد شود

وقتی کودکان وارد اجتماعی مانند مدرسه می‌شوند، در مواقعی باید در کارهای گروهی شرکت کنند. کودکان درون‌گرا هم در کار گروهی شرکت می‌کنند ولی خو گرفتن و عادت کردنشان کمی وقت می‌برد. آنها ابتدای ورود به جمع سعی در شناسایی دارند و به همین دلیل ممکن است بیش‌ازحد ساکت به نظر برسند و حتی به دلیل اینکه سلام نمی‌کنند ممکن است در مظان اتهام بی‌ادبی قرار گیرند.

این کودکان هیچ‌گاه برای انجام کار پیش‌قدم نمی‌شوند. آنها ترجیح می‌دهند ابتدا دیگران کاری را انجام دهند و به‌اصطلاح حس بگیرند سپس اقدام کنند. انعطاف‌پذیری کمی دارند و آهسته و محتاط عمل می‌کنند، حتی ممکن است از حاشیه کار شروع کنند و بعد وارد مرحله اصلی شوند. آنها وقتی در مرکز توجه قرار می‌گیرند ناراحت و مضطرب می‌شوند.

دلیل درون‌گرایی و برونگراییکودک

نتایج تحقیقات نشان می‌دهد نحوه دریافت پردازش اطلاعات از درون و محیط در کودکان درون‌گرا و برونگرا به‌طور زیستی متفاوت است.

کودکان درون‌گرا به محرک‌های درونی و کودکان برونگرا به محرک‌های محیطی واکنش نشان می‌دهند. کودکان درون‌گرا در جمع احساس کاهش انرژی می‌کنند و نیاز به شارژ مجدد دارند و سعی می‌کنند زودتر به شرایط ایده آل و قبلی خود برگردند. این موضوع در کودکان برونگرا برعکس است.

چه باید کرد؟

دلیل اینکه این دو طیف شخصیتی بیشتر در معرض دید هستند این است که در حالت طبیعی بیشتر افراد جامعه گرایش به وسط طیف دارند و شبیه یکدیگر عمل می‌کنند. همه افراد میزانی از برونگرایی و درون‌گرایی رادارند ولی هرچه میزان آن بیشتر می‌شود، رفتار افراد نمود خارجی بیشتری پیدا می‌کند ولی همیشه به معنای داشتن اختلال نیست و والدینی که فرزندان درون‌گرا و برونگرا دارند نباید از این موضوع نگران باشند. رفتارهای چنین کودکانی مشکل‌ساز نیست.

به این ۸ نکته توجه کنید

۱٫ کودک درون‌گرا و برونگرا را هرگز نباید به دلیل بعضی ویژگی‌های رفتاری‌شان سرزنش کرد.

۲٫ امروزه مدارس چند روز قبل از آغاز سال تحصیلی شروع می‌شود و این موضوع برای کودکان درون‌گرا مهم است تا بتوانند خود را با محیط جدید وفق بدهند.

۳٫ بهتر است معلمان و والدین کاری کنند که کودک درون‌گرا بیشتر وارد محیط شود. البته این کار نباید با اجبار باشد، مثلا بهتر است کودک درون‌گرا نماینده کلاس شود. این هنر معلم است تا حالت روانی و رفتاری کودکان را شناسایی کند. وقتی معلم از دانش‌آموز درون‌گرا سوال می‌پرسد، بهتر است کمی بیشتر به او فرصت بدهد تا آماده شود.

۴٫ دانش‌آموزان درون‌گرا از مطالعه لذت می‌برند و معمولا مقاله‌نویس‌های خوبی هستند و قدرت داستان‌گویی خوبی هم دارند. بهتر است جلسات کوتاهی برگزارشده و از دانش‌آموز خواسته شود مقاله یا داستانی ارائه دهد و به‌تدریج جلسات بزرگ‌تر شود.

۵٫ هیچ‌گاه نباید دنبال تغییر و تبدیل درون‌گرا به برونگرا و برعکس آن باشیم. فقط والدین و معلمان باید سعی کنند با تحسین و تشویق و خواستن تکالیفی در حد خصوصیات شخصیتی کودک از بیشتر فرورفتن او در خودش جلوگیری شود.

۶٫ بازی‌های گروهی نقش بسیار مهمی برای کودکان درون‌گرادارند. بازی دارای هیجان مثبت است و اغلب کودکان درون‌گرا نیز از بازی‌های گروهی استقبال می‌کنند.

۷٫ والدین و معلمان باید نقاط ضعف و قدرت کودک را تشخیص دهند. با این کار می‌توان مشارکت کودک را در کارها بیشتر کرد.

۸٫ اگر کودک در محیطی خاص زیاد پرحرفی می‌کند باید به‌آرامی به او تذکر داده شود. چنین کودکانی غیرقابل‌کنترل نیستند و معمولا توصیه والدین یا معلم را می‌پذیرند. البته نباید روی این موضوع زیاد پافشاری شود چون دنبال تغییر ویژگی رفتاری کودک نیستیم.

منبع : هفته‌نامه سلامت

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

بستن