آنفلوانزا در سالمندان ؛ علائم، عوارض، درمان و راه های پیشگیری از آن

آنفلوانزا در بالای ۶۵ سال خطرناک است

خرید آنلاین دارو از داروخانه آنلاین داروپین

آنفلوانزا در سالمندان

آنفلوانزای فصلی می تواند علائم خفیف تا شدیدی داشته باشد. برخی افراد در طول یک هفته بهبود پیدا می کنند، اما افراد سالمند ممکن است در معرض عوارض وخیم و مرگبار آن قرار گیرند.
خطر عوارض با ضعیف شدن طبیعی دستگاه ایمنی ناشی از بالا رفتن سن، افزایش می یابد. هنگامی که دستگاه ایمنی قوی نباشد، مقابله با ویروس ها برای بدن مشکل تر می شود. اگر عفونت با ویروس آنفلوانزا بدتر شود، ممکن است ذات الریه ایجاد کند و به بستری شدن و در مواردی مرگ بیمار بینجامد. اگر بالای ۶۵ سال دارید، لازم است بیشتر درباره آنفلوانزا، از جمله علائم عوارض و پیشگیری از آن بدانید.

علائم آنفلوانزا

علائم ممکن است به سرعت آغاز شود که در برخی افراد ۴-۱ روز پس از قرارگیری در معرض ویروس ایجاد می شود.

اگر احساس ناخوشی می کنید، مهم است بین علائم آنفلوانزا و علائم سرماخوردگی فرق بگذارید. علائم این در بیماری ممکن است مشابه باشند، اما علائم سرماخوردگی معمولا خفیف تر هستند. به علاوه علائم سرماخوردگی معمولا به تدریج بروز می کند.

 آنفلوانزا به جز شروع ناگهانی اش ممکن است علائمی ایجاد کند که در سرماخوردگی دیده نمی شود.

علائم مشابه سرماخوردگی و آنفلوانزا :

  • آبریزش بینی
  • گرفتگی و پرخونی بینی
  • گلودرد
  • سرفه

اگر آنفلوانزا داشته باشید، این علائم اضافی ممکن است بروز کند:

  • تب شدید
  • بدن درد
  • لرز
  • خستگی
  • ضعف
  • ناراحتی در قفسه سینه
  • سردرد

اگر ۶۵ ساله و بالاتر هستید و هرکدام از علائم  در شما بروز کرد، برای جلوگیری از عوارض وخیم آن فوری به پزشکتان مراجعه کنید. اگر در طول ۴۸ ساعت اول پس از بروز علائم آنفلوانزا به پزشک مراجعه کنید، ممکن است برایتان داروهای ضدویروسی برای درمان تجویز کند. این داروها اگر ابتدای بیماری مصرف شوند، می توانند مدت و شدت بیماری شما را کاهش دهند.

عوارض آنفلوانزا

در افراد جوان و افراد دارای دستگاه ایمنی سالم چندان شایع نیستند اما این عوارض در افراد بالای ۶۵ سال شایع ترند و حدود ۸۵ درصد مرگ‌های ناشی از این بیماری در سنین بالا رخ می دهد.

 همچنین حدود ۷۰ درصد از بستری شدن‌های مربوط به آنفلوانزا در همین گروه سنی است.

 برخی از عوارض مربوط به آنفلوانزا خیلی شدید نیستند، از جمله عفونت سینوس یا عفونت گوش. عوارض وخیم تر شامل برونشیت و ذات الریه می شوند.

 برونشیت هنگامی رخ می دهد که پوشش داخلی لوله های برونش که هوا را به ریه ها می رسانند، ملتهب می شوند.

 علائم برونشیت شامل این موارد هستند:

  • سرفه با خلط زرد، خاکستری یا سبز
  • خستگی
  • تنگی نفس
  • تب
  • درد قفسه سینه

 برونشیت ممکن است به ذات الریه؛ یعنی عفونت کیسه های هوایی درون یک یا هر دو ریه منتهی شود. ذات الریه می تواند درد قفسه سینه، تنگی نفس و سرفه شدید ایجاد کند.

ذات الریه در سالمندان ممکن است باعث افت دمای بدن، گیجی، تهوع و استفراغ شود.

ذات الریه عارضه ای وخیم است و اگر درمان نشود، ممکن است به راه یافتن باکتری ها به جریان خون و نارسایی اندام های حیاتی منتهی شود. عفونت ریه ممکن است به تجمع مایع در ریه ها یا آبسه (تجمع چرک) درون ریه ها منجر شود.

سایر عوارضی که ممکن است به علت آنفلوانزا رخ دهند، شامل التهاب قلب، مغز و عضلات است. این عوارض ممکن است به اشکال در اندام های متعدد حیاتی بدن منجر شود. اگر دچار آسم یا بیماری قلبی هستید، ویروس می تواند وضعیت این بیماری های مزمن را بدتر کند. مراقب بروز علائم شدیدی مانند تنگی نفس، درد قفسه سینه، سیاهی رفتن چشم ها، استفراغ و گیجی باشید و در این موارد بدون تاخیر به پزشک مراجعه کنید.

درمان آنفلوانزا

 اگر در طول ۴۸ ساعت پس از شروع علائم نزد پزشک نروید، درمانهای ضدویروسی برای آنفلوانزا ممکن است دیگر چندان در کاهش مدت یا شدت علائم موثر نباشند اما داروهای ضدویروسی همچنان ممکن است برای افرادی که در معرض خطر عوارض آنفلوانزا هستند، تجویز شوند.
درمانی برای آنفلوانزا وجود ندارد، بنابراین این بیماری باید دوره خود را طی کند. برای تخفیف علائم می توانید از داروهای بدون نسخه سرماخوردگی یا آنفلوانزا استفاده کنید.
همچنین برای فروکش کردن درد و تب می توانید ایبوپروفن مصرف کنید.

 لازم است استراحت کافی داشته باشید تا دستگاه ایمنی تقویت شود و با ویروس بجنگد. با مراقبت از خودتان در خانه، در طول یک تا دو هفته حالتان بهتر خواهد شد.
اگر دچار عوارض آنفلوانزا شدید، پزشکتان ممکن است مجبور شود برایتان آنتی بیوتیک تجویز کند.
آنتی بیوتیک عفونت ثانوی مانند عفونت گوش، عفونت سینوس برونشیت یا ذات الریه را درمان می کند.
همچنین ممکن است نیاز به تجویز داروهای مهار کننده سرفه برای سرفه شدید داشته باشید.

پیشگیری از آنفلوانزا

 پیشگیری کلید دور ماندن از آنفلوانزا و عوارض آن است. هر فردی به خصوص اگر ۶۵ سال و بالاتر باشد، باید واکسن سالانه آنفلوانزا را در نظر بگیرد.
البته باید بدانید واکسن آنفلوانزا صددرصد موارد موثر نیست اما می تواند خطر دچار شدن به آنفلوانزا را در حد ۴۰ تا ۶۰ درصد کاهش دهد.
فصل آنفلوانزا از اوایل پاییز تا اوایل بهار است، بنابراین باید واکسن را قبل این زمان تزریق کنید. به یاد داشته باشید حدود دو هفته طول می کشد تا واکسن آنفلوانزا تاثیر خود را  بگذارد.

علاوه بر واکسیناسیون سالانه، راه های دیگری هم برای محافظت در برابر آنفلوانزا وجود دارد :

  • پرهیز از اماکن شلوغ. در مکان های عمومی ماسک به صورت بزنید و از افراد بیمار دوری کنید.
  • دست‌هایتان را به طور منظم با آب گرم و صابون بشویید یا در طول روز از ژل ضدباکتری استفاده کنید.
  • به صورت، دهان و بینی تان دست نزنید.
  • با خوردن غذاهای سالم، ورزش منظم و کاهش استرس دستگاه ایمنی تان را تقویت کنید.
  • به طور منظم سطوح خانه (کلیدهای برق، دستگیره های در، تلفن ها، اسباب بازی ها) را ضدعفونی کنید.
  • اگر علائم آنفلوانزا در شما بروز کرد، نزد پزشک بروید

افراد در معرض خطر عوارض آنفلوانزا

  • افراد بسیار کم سن
  • افراد ۶۵ ساله و مسن تر
  • افراد دارای بیماری های مزمن مانند آسم، بیماری قلبی، اچ آی وی و دیابت
  • خانم های باردار
  • افراد خیلی چاقی که شاخص توده بدنی ۴۰ و بالاتر دارند.
  • افراد دچار ضعف دستگاه ایمنی

باورهای نادرست درباره آنفلوانزا

  • واکسن آنفلوانزا ممکن است آنفلوانزا ایجاد کند:

۱- واکسن آنفلوانزا از ویروس غیر فعال شده تهیه شده است، بنابراین نمی تواند باعث انتقال عفونت شود. اگر فردی پس از واکسیناسیون آنفلوانزا دچار آنفلوانزا شود، ربطی به واکسن ندارد. یک تا دو هفته طول می کشد تا واکسن باعث ایمنی شما در برابر آنفلوانزا شود اما افراد به اشتباه فکر می کنند چون پس از واکسن زدن بیمار شده اند، بیماری شان مربوط به واکسن است.

۲- افراد سالم نیازی به واکسن ندارند:

 گرچه واکسن آنفلوانزا به خصوص برای افراد دچار بیماری مزمن اهمیت دارد، اما هر کسی حتی افراد سالم از تزریق واکسن نفع می برند.
همه افراد پس از ۶ ماهگی از جمله خانم های باردار می توانند واکسن آنفلوانزا تزریق کنند.

٣- آنفلوانزا یک سرماخوردگی شدید است:

آنفلوانزا ممکن است علائم مشابه‌ی با سرماخوردگی داشته باشد، از جمله گلودرد، آبریزش بینی، عطسه، گرفتگی صدا و سرفه اما آنفلوانزا بیماری وخیم تری ناشی از ویروسهایی جداگانه است که ممکن است به ایجاد عوارض و بستری شدن فرد بینجامد.

۴- هنگامی که حالتان خوب شود، دیگر ویروس را پخش نمی کنید:

در واقع ۲۰ تا ۳۰ درصد از افرادی که حامل ویروس آنفلوانزا هستند، علامتی ندارند.

۵- اگر بدون لباس کافی یا با موهای تر وارد هوای سرد شوید یا در معرض باد سرد قرار گیرید، آنفلوانزا می گیرید:

 تنها راه آنفلوانزا قرار گرفتن در معرض ویروس آنفلوانزاست. فصل آنفلوانزا مصادف با فصول سرد سال است.
بنابراین مردم آنفلوانزا را با هوای سرد و توفانی مرتبط می کنند اما چنین رابطه ای وجود ندارد.

 ۶- سوپ مرغ باعث بهبود سریع تر می شود:

مایعات داغ می توانند گلودرد را تسکین دهند و مایعات کافی برای بدن فراهم کنند اما سوپ مرغ کیفیت خاص دیگری که به مقابله با آنفلوانزا کمک کند، ندارد.

۷- اگر بیش از یکی- دو روز تب بالا داشته باشید، نیاز به آنتی بیوتیک دارید:

 آنتی بیوتیک ها بر ضدباکتری ها به خوبی عمل می کنند، اما بر عفونت های ویروسی مانند آنفلوانزا تاثیری ندارند. البته برخی افراد دارای آنفلوانزا ممکن است به عنوان عارضه این بیماری دچار عفونت باکتریایی شوند.
بنابراین اگر علائم شما ادامه داشت یا بدتر شد، بهتر است برای معاینه نزد پزشک بروید.

۸- لازم نیست هر سال واکسن تزریق کرد:

 ویروس آنفلوانزا هر سال به علت جهش های ژنتیکی تغییر می کند. بنابراین لازم است هر سال واکسن تزریق کرد تا اطمینان حاصل شود که ضد انواعی از ویروس که با احتمال بیشتری شایع می شوند، ایمن شده اید.

۹- واکسیناسیون برای محافظت از آنفلوانزا کافی است:

واکسیناسیون محافظت صددرصد در برابر آنفلوانزا ایجاد نمی کند. علاوه بر واکسیناسیون باید از تماس با افراد دچار این بیماری خودداری کنید و دست هایتان را به طور مکرر بشویید.

 ۱۰- هنگام تب خوراکی نخورید:

 اگر به علت آنفلوانزا یا سرماخوردگی تب کرده اید، نیاز به مصرف مایعات بیشتری دارید. دلیلی وجود ندارد که میزان خوردنتان را افزایش یا کاهش دهید. گرچه ممکن است اشتها نداشته باشید، غذا نخوردن هنگام تب کمکی به بهتر شدن شما نخواهد کرد.

منبع: هفته نامه سلامت

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

بستن