بیماری

اختلال کم توجهی (بیش فعالی)

خرید آنلاین دارو از داروخانه آنلاین داروپین

اختلال کم توجهی – بیش فعالی

اختلال کم توجهی – بیش فعالی یا Attention-defict hyperactivity disorder (به صورت مخفف: ADHD) یک اختلال رفتاری رشدی است. معمولا کودک توانایی دقت و تمرکز بر روی یک موضوع را نداشته، یادگیری در او کند است و کودک از فعالیت بدنی غیر معمول و بسیار بالا برخوردار است. این اختلال با فقدان توجه، فعالیت بیش از حد، رفتارهای تکانشی، یا ترکیبی از این موارد همراه است. هر کودکی با شک ADHD باید به دقت تحت نظر یک پزشک معاینه گردد. بسیاری از این کودکان، یک یا چند اختلال رفتاری دیگر نیز دارند. همچنین ممکن است یک مشکل روانی مانند افسردگی یا اختلال دوقطبی داشته باشند. شایعترین اختلال رفتاری در سنین کودکی و بلوغ است و حدود ۳% تا ۷۵% کودکان قبل از هفت سالگی به آن مبتلا می شوند. این عارضه بیشتر در دوران ابتدایی مدرسه برای کودکان و در هنگام بلوغ رخ می دهد و با افزایش سن بسیاری از بیماران بهتر می شوند.

اختلال کم توجهی (بیش فعالی)

بیماری زایی

عارضه بیش فعالی جزو بیماریهای چند عاملی محسوب می شود؛ یعنی هم ریشه ژنتیکی دارد و هم محیط. عامل ژنتیکی این عارضه بیشتر در پدران کودکانی که دچار بیش فعالی هستند وجود دارد اما عوامل محیطی نیز بر افزایش شدت این عارضه بسیار موثر هستند. این اختلال به میزان دو تا چهار برابر در پسران نسبت به دختران شایعتر است. اگر در دوران نوزادی یعنی چهار هفته اول تولد، کودک با مشکل تغذیه و یا بهداشتی، روانی مواجه باشد و یا اگر مادر در دوران بارداری سیگار یا الکل مصرف کند، این کودکان بیشتر در معرض خطر بیش فعالی قراردارند.

اختلال کم توجهی (بیش فعالی)

میزان اختلال

در ایالات متحده آمریکا، حدود ۱۱٪ دانش آموزان به این بیماری مبتلا هستند.

علائم

۳ علامت برای این بیماری وجود دارد:
* کم توجهی (کم دقتی)
* بیش فعالیتی
* رفتارهایی که انگیزه آنی دارند و بدون فکر قبلی انجام داده می شوند.
رفتار کودک معمولا همراه با پرتحرکی، بی توجهی و رفتارهای ناگهانی است. این رفتارها از قبیل انجام کارها به طور نیمه کاره، عدم تلاش ذهنی برای انجام تکالیف، فعالیت و تحرک بدنی بسیار بالا حتی زمانی که مشغول بازی نیستند، گم کردن پی در پی وسایل شخصی، نداشتن تمرکز و دقت بالا در انجام کارها می باشد. در دوران مدرسه ممکن است بروز اختلالات یادگیری خصوصا اختلال در خواندن و نوشتن را داشته باشیم.

طبقه بندی

در طبقه بندی رفتارهای نا هنجار به سه دسته زیر تقسیم می شود:
۱. ADHD-I یا ADHD به طور برجسته بی توجه (قبلا ADHD-H نامیده می‌شد یا اختلال نقص توجه بدون بیش فعالی)
۲. ADHD – HI یا ADHD به طور برجسته پرتحرکی/تکانشی (رفتارهای ناگهانی)
۳. ADHD – C با ADHD ترکیبی (قبلا ADHD+H نامیده می شد با اختلال نقص توجه همراه با بیش فعالی)

درمان

روش درمان این بیماری می تواند روان درمانی و یا دارویی به تنهایی و یا ترکیبی از اقدامات دارویی با اقدامات روان درمانی باشد. درمان دارویی ADHD بر اساس داروهای محرک عصبی و غیر محرک استوار است. از جمله داروهای محرک داروی متیل فنیدیت (با نام تجاری قرص ریتالین) و دگزامفتامین است. داروهای غیر محرک مانند آتومو کستین (مهار کننده بازجذب نوراپینفرین) و داروهای MAOIs می باشند.

درمان های غیر دارویی

درمان های غیر دارویی این بیماری عبارتند از:

  • رفتار درمانی
  • گفتار درمانی
  • درمان شناختی رفتاری
  • خانواده درمانی
  • مداخله در مدرسه
  • آموزش مهارتهای اجتماعی
  • آموزش مدیریت والدین و نوروفیدبک

منبع: کتاب درمان بیماری ها

برچسب ها
نمایش بیشتر

مسعود رازنهان

مسعود رازنهان هستم سردبیر محتوای مجله سلامتی حدودا 6 سال تجربه کاربری و فنی در تولید محتوا دارم امیدوارم محتواهای بنده مورد استفاده شما عزیزان گردد. خوشحال میشوم از طریق ایمیل : raznahan@shamimsalamati.ir نظرات خودتان را برایم ارسال کنید.

پاسخی بگذارید

بستن